CMB BD

We zien het nog steeds niet

We zien het nog steeds niet
Top Ads
Top Ads
Top Ads

De dag na de verkiezingen in Venezuela zat ik met Laura Luces in de Superfood voor een interview over het resultaat, de stemming en wat de toekomst met zich zou kunnen brengen met nog eens zes jaar Nicolas Maduro voor de boeg. Luces, al jaren hier op Aruba woonachtig en openlijk actief voor de oppositie. Op de dag van de verkiezingen was haar telefoon plat van alle berichten en video’s die ze binnen had gekregen. Ik kreeg een aantal te zien en wat ik zag was ontluisterend. Lege stemlokalen overal, over het hele land. Ook hier op het Venezolaanse consulaat stonden er geen rijen. Tijdens de vorige verkiezingen was het zowat carnaval voor datzelfde consulaat. Chavistas en achterban van Capriles in ‘Hay Un Camino’- t-shirts maakten samen herrie. In de tussenliggende jaren is het alleen maar slechter gegaan. Een miljoen Venezolanen vluchtten, veelal te voet, over de grens naar Colombia, Peru en Guyana of pakten een vliegtuig naar Miami of naar deze eilanden. Of kwamen hier met een boot. Hoe kwetsbaar en wanhopig deze mensen zijn zagen we even afgelopen week toen zo’n 300 mensen opeens voor de deur van Dimas stonden met een valse aankondiging van politiek asiel. En hoe cynisch en compleet onverantwoordelijk moet je zijn om zo’n bericht te verspreiden? Het is een wonder dat het niet volledig uit de hand is gelopen. Ik ben niet bepaald gelovig maar ik kan mij voorstellen dat voor degene die het heeft verzonnen en verspreid er inmiddels een knus plekje is gereserveerd in de dieptse en heetste krochten van de hel. De boel staat op springen. Er komen geheid meer dan 500 vluchtelingen. Veel meer dan wij ooit zouden kunnen opvangen. maar we zien het nog steeds niet. Het helpt niet dat de meesten van ons niet kunnen of willen begrijpen wat deze humanitaire crisis inhoudt. Dat bij het incident in Dimas zoveel racisme en onbegrip werd gespuid en dat zelfs politici, die misschien zelf ook te nat achter de oren zijn om nu beter te weten, hier munt uit hebben proberen te slaan komt precies daardoor. Want als je het doorhebt, als je even nadenkt over wat er gebeurt in dat land, de diepzwarte, ongekende ellende waar deze mensen mee te maken moeten hebben elke dag en wat de gevolgen zijn voor ons allemaal, dan houd je je mond dicht. Dan blijf je stil. Uit pure paniek. Er komt een enorme golf en wat je ook probeert, wat je ook plant, je gaat het niet helemaal kunnen opvangen. En het ergste is dat Nederland nog altijd met de armen gekruist aan de kant staat. En ja, dat is veel meer dan ‘irritant’. Laura Luces maakte een rake opmerking aan het eind van ons gesprek. “Datzelfde Nederland die in 2002 de vader van Máxima van haar bruiloft weerde uit principiele redenen, laat haar bedrijven nu nog altijd handel voeren met Venezuela omwille van haar mineralen. Is dat niet met twee mate meten?” Ik kan daarop niet anders zeggen dat het mij allang niet verbaast.

Top Ads
Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.