100 Dagen

100 Dagen
Top Ads
Top Ads

Vorige week hield premier Evelyn Wever-Croes samen met andere ministers een speciale persconferentie waarin stil werd gestaan bij de eerste 100 dagen van het kabinet. Het ene na het andere betoog over hoe ondanks alle onaangename verrassingen en tegenslagen er toch hard wordt gewerkt om de boel weer op de rit te krijgen. Er waren tijdens de campagne inderdaad een aantal beloften gedaan die niet werden waargemaakt. Zo zou binnen 100 dagen een oplossing zijn gevonden voor de dump in Parkietenbos. Alsof dat überhaupt mogelijk zou zijn geweest. De verantwoordelijke minister, dezelfde die de belachelijke belofte toen maakte, zegt dat er inmiddels stappen zijn ondernomen. Campagnevoeren is een ding, regeren is weer heel wat anders en nog steeds trappen we met zijn allen met open ogen in wat politici ons wijs willen maken. Dat hele gedoe van 100 dagen is pure onzin natuurlijk. 24-uurs nieuwsdiensten in de VS, in hun zucht naar invalshoeken en opgeklopte content om hun zendtijd met pratende koppen te vullen hebben dit fenomeen ooit verzonnen; The First 100 Days. Hoe voortvarend zijn de eerste drie maanden van Bush/ Obama/ Trump. Alsof het een valide graadmeter is. Maar ja, dit kabinet heeft zich alsnog gek laten maken. Gebrek aan regeerervaring en net dat ene stukje kalmte.

 

100 dagen is niks. In de eerste drie maanden leer je je nieuwe omgeving kennen en zet je je personeel neer. Valt daarover commentaar te leveren? Jawel. Sommigen moeten blijkbaar nog wennen aan hun nieuwe rol. Zo schiet de paniek toch wel een beetje om je hart wanneer Xiomara Maduro uitgebreid zit te reageren op allerlei Facebook-posts en op zowat alle culturele evenementen verschijnt (want ja, ook minister van Cultuur), terwijl het nu toch echt reuze-spannend is met het CAFT. Van sommige ministers hoor je helemaal niets. Wat heeft, om maar iemand te noemen, Chris Romero nou gedaan behalve de chef van de meteorologische dienst naar huis sturen? Terwijl hij dik had kunnen scoren met een relatief simpele hervorming van AruParking. en ook dit kabinet heeft, ondanks het geprevel over integriteit, net als de vorige regering het Bestuurskantoor en tal van departementen volgepropt met familie en campagnevoerders. Niks nieuws dus.

 

Maar goed, omdat jullie nou zo gefixeerd zijn op The First 100 Days…Valt er dan ook een vergelijking te maken met, zeg maar, de eerste 100 dagen van Mike Eman in 2009? Het verschil met dit huidige kabinet is dat AVP indertijd een heleboel zaken goed had voorbereid. In sommige gevallen zelfs jaren van tevoren. Daar valt absoluut ook wat voor te zeggen. Deze week gooide Mike Eman een oude video op zijn facebook-account. Hij had na 100 dagen een gelikte samenvatting laten maken waarin zijn eerste drie maanden als premier zowat lyrisch werden bezongen. In het Engels hebben ze een mooi woord voor het posten van zo’n video wanneer de teller op 100 dagen staat: ‘Petty’. Het is mooi om – vooral ook selectief – terug te gaan in de tijd. Maar voor al die mooie plannen van vooral de eerste vier jaar (ik moet meteen denken aan al die foto’s van Mike, Mike, Benny en Otmar in hun witte overhemden met opgestroopte mouwen) heeft uiteindelijk maar weinig de tand des tijds echt doorstaan. Aan het eind van de dag valt of staat het door tal van andere factoren zoals uitvoering, afwerking, kosten. Wat je ziet zijn zandkastelen op het strand die bij de eerste vloed weer verdwijnen.

 

Honderd dagen is niks. Het gaat om de lange adem.

Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.