CMB BD

Het spel

Het spel
Top Ads
Top Ads
Top Ads

Er is al heel veel gezegd over de blokkade van Venezuela. Toch zijn er nog een heleboel vragen die open staan. Bijvoorbeeld, zoals op sociale media laatst heel scherp werd opgemerkt, hoe is het mogelijk dat Aruba blijkbaar zoveel koper exporteert terwijl hier geen mijnen zijn? Waar komt het allemaal vandaan? Zelfde geldt voor het goud en andere materialen dat hier en op Curaçao belandt. Daarin hebben de Venezolanen op het eerste gezicht wel een punt, al is het – om te beginnen – een punt die zij al heel lang geleden hadden kunnen maken. Maar ja, raad eens wie zelf heel veel verdient aan diezelfde smokkel. Niemand anders dan de Venezolaanse autoriteiten zelf hebben hun hand op de benzinekraan daar in Coro, en ontvangen direct geld van de kapiteinen van al die omgebouwde speedboten die hier vandaan komen. Het zijn Venezolaanse generaals en chefs van de Guardia Nacional en de kustwacht die de grenzen daar horen te bewaken, maar zelf de boel besodemieteren. Uiteindelijk is het dus niets meer dan een spel. En aan dat spel speelt het Koninkrijk nu netjes mee, omwille van de geopolitieke rust en natuurlijk onze eigen economische belangen. Want die bootjes met fruit, groenten en queso paisa moeten binnen blijven komen, de vluchten over en weer moeten door blijven gaan, om maar niet te speculeren over al dan niet lopende verkoopdeals van bijvoorbeeld marineschepen of Hollandse expertise. Dit zijn de oude banden die in stand gehouden moeten worden. Aan het begin van de vorige eeuw werd al eenzelfde spel gespeeld tussen de toenmalige Venezolaanse dictator Cipriano Castro en Den Haag. Die ruzie liep behoorlijk op. Nederlandse marineschepen trokken naar de Venezolaanse kust met als eindbestemming Caracas. Het liep met een sisser af toen Castro zelf werd afgezet, maar het begon met precies dezelfde hypocriete aantijging van smokkel die Nicolás Maduro nu weer maakt. Morgen gaan het Koninkrijk en Venezuela met elkaar om de tafel. Wellicht trekt deze blokkade dan weg net als een donkere wolk en gaan we lekker door met waarmee we met z’n allen bezig waren. Want smokkel is niet te stoppen, helemaal als de Venezolanen dat zelf het hardst doen. Die fles Diplomatico voor weinig wil ik echt niet missen en dat klompje goud bereikt zijn bestemming wel, al hangt er desnoods een poepluchtje aan. Maar vergeet nooit; het is en blijft een spel.

 

Wat geen spel is daarentegen zijn de mensen die hier levend en dood aanspoelen. Gisteren weer een stuk of vier op de stenen van een baai op Curaçao. Er zijn weinig dingen die meer mensonterend zijn dan naakt en van binnen helemaal stuk zo liggen. Maar de nood zal alleen maar hoger worden en het zullen er alleen maar meer worden. En er zullen ongetwijfeld ook kinderen tussen liggen. Die foto van dat dode Syrische kindje op dat strand? Hou maar rekening alvast met een herhaling. Dat wij blind meegaan in de Venezolaanse onzin over smokkel is een ding. Maar dat we opeens onderling gaan kibbelen over waar we vluchtelingen gaan opvangen, of het nou op Aruba en Curaçao is of op Bonaire (Lees: Nederlands grondgebied. Lees: De achtertuinen van de winteronderkomens van rijke Hollandse pensionados en partijbonzen van de VVD en CDA) toont dat we als Koninkrijk de weg nu echt kwijt zijn. Tot ‘onze’ Alan Kurdi op een strand aanspoelt. Er moet een open discussie gehouden worden en een plan komen. Nu.

Aangepaste versie. Gepubliceerd in Amigoe di Aruba op 11 januari 2018

Top Ads
Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.