CMB BD

Onder de pannen

Onder de pannen
Top Ads
Top Ads
Top Ads

OK, dus je hebt voor een paar honderd man een baantje in de overheid gefixt. Want zo gul en aardig ben je nou eenmaal. Loyaliteit beloon je met loyaliteit, etcetera. Helemaal als het gaat om mensen uit bevriende families, grote families met veel stemmers of nog liever, rijke families die voor je vlaggen, stickers en andere troep kunnen betalen. Daar zit zeker ook talent tussen en die plaats je zoveel mogelijk op een passende plek. En anders op een plek waar ze lekker kunnen verdienen en jou trouw kunnen blijven. De minder begaafde aanhangers stop je in de vuilnisophaaldienst en wie nog maar net om kan gaan met een nietmachine kan naar Dimas of het Belastingkantoor. Zolang je maar voor zoveel mogelijk mensen de broodheer kunt zijn en dus je invloed op hun levens kunt uitoefenen, tot in de meest enge zin van het woord. Maar dat is maar voor een paar maanden om de vier jaar, dus echt zeuren mogen ze ook niet. MEP deed dit in voorgaande regeringen en AVP deed dit in de afgelopen acht jaar door letterlijk honderden mensen – ongeacht opleidingsniveau en of ze nou al op pensioenleeftijd waren of niet – aan te nemen als ‘coordinator’, terwijl hun dagelijkse taakomschrijving in veel gevallen niet veel meer omvatte dan koffie halen. In 2013 werden young professional stemmers gelokt met contracten en de impliciete belofte dat van daaruit een vaste baan zou komen. Hoezo personeelsstop?!  Werknemers werden ondergebracht in diensten en departementen die niet eens geformaliseerd waren. Ik weet niet hoeveel mensen vingen een mooie salaris elke maand maar hoefden niet op te dagen voor werk. Ik weet niet hoeveel mensen hadden verdienden elders een vol salaris erbij, terwijl dat helemaal niet mocht.

 

Door hun aanhang onder de pannen te brengen, al is het voor een paar jaar, hebben zowel MEP als AVP burgers afhankelijk gemaakt. Die afhankelijkheid is uiteraard wederzijds, want inmiddels is een baan al lang niet genoeg. Vadertje Staat moet niet alleen voorzien, maar ook verwennen. Anders gaat de stem zonder pardon naar de tegenstander. Het is niet moeilijk om hieruit – nogmaals, want ik heb hier vaker over geschreven – op te maken dat onze overheidsstelsel compleet verziekt is. De verhoudingen zijn dysfunctioneel en de drempel naar corruptie is super laag. Geen wonder dat het vertrouwen van de burger in de overheid dan ook nihil is, wat op haar beurt gevolgen heeft voor zaken als het naleven van de regels. Want alles is toch politiek. Nu honderden AVP-coordinatoren naar huis worden gestuurd hangt er weer dreiging in de lucht. AVP zit nu in dezelfde positie als MEP jaren terug. De motivatie en de inspiratie ontbreekt kennelijk om oppositie in de zaal te voeren en dus mogen de aanhangers – inclusief opa en oma – weer de straat op in de hete zon. Uiteindelijk zoeken de mensen het zelf. Zolang zij onderhorigen willen zijn van een minister die eigenlijk hun werknemer is, gaat deze ellende door. Generatie na generatie.

 

AVP-leider Mike Eman zegt dat hij in zijn regeerperiode geen enkele MEP-ista naar huis had gestuurd. Hij had ook gezegd dat hij de mensen met wie hij kwam ook mee zou nemen aan het eind van zijn teneur. In plaats daarvan probeerde hij ze nog op de valreep tot ambtenaar om te zetten. Met die wetenschap is het ontslaan van in ieder geval een flink deel van die groep te rechtvaardigen, los van het kostenplaatje. Maar het zorgt er ook voor dat er  nog harder gekeken zal worden naar het personeelsbeleid van deze regering en hoeveel mensen en wie precies zij allemaal onder de pannen zullen brengen in de komende jaren.

Aangepaste versie. Gepubliceerd in Amigoe di Aruba op 4 januari 2018

Top Ads
Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.