#Formation

#Formation
Top Ads
Top Ads

Het ziet er vooralsnog naar uit dat in ieder geval MEP en POR samen willen regeren, al kun je de toevoeging van een vakminister van RED aan het kabinet zeker nog niet uitsluiten. Arie Swaen is door de gouverneur aangewezen als informateur, maar de drie partijen hebben in de afgelopen week informele gesprekken gehad, zoveel is inmiddels duidelijk. Bovendien heeft AVP zich al verschanst in de oppositie (je mag je eigenlijk nu al afvragen wat Swaen nog precies te doen heeft…) en speculeert de groene partij erop los over welke geldschieters van met name POR allemaal niet aan tafel meezitten. En die geldschieters – daar hoef je echt geen hogere wiskundetitel of een glazen bol voor te hebben om dat te bedenken –  zullen vast heel benieuwd zijn hoe zij hun investering terugverdienen met amper twee zetels. Maar goed , het moge duidelijk zijn dat de groene partij een nieuwe aartsvijand heeft gevonden in Otmar Oduber. Voor MEP zal dat vast wennen zijn. Van heel ver weg gezien zou dat kunnen wijzen op goede condities voor een mogelijke toenadering tussen de twee grote krachten voor een brede coalitie. En ik hoor van links en rechts dat vanuit Den Haag die wens ook kenbaar zou zijn gemaakt. En ja, ergens diep in ons hart (in ieder geval de mijne) leeft het utopische ideaal van dat dit mogelijk zou zijn. Ajax en Feyenoord, water en olie, de Ezel en de Geit eindelijk samen in een team. De rivaliteit begraven en iedereen dezelfde schone daden en vuile handen. Vrede in het Paradijs, voor eens en hopelijk voor lang. Probleem, los van het feit dat Den Haag hier totaal niks over te zeggen heeft, is dat dit station om te beginnen al lang is gepasseerd. Eigenlijk had iedereen al voor vorige week vrijdag een positie gekozen en MEP, POR en RED zijn al met elkaar in gesprek. Ik vind het eigenlijk best schokkend dat men dit in Den Haag niet in de gaten heeft. Lagen de krantenknipselaars op VNO te slapen misschien? AVP heeft bovendien dringende interne zaken om eerst af te handelen. Grote zaken. Een nieuwe leider zoeken bijvoorbeeld. De partij moet vernieuwd worden. Voor de positie van lijsttrekker is de spoeling dun. Geen Eman-telg beschikbaar om de dynastie voort te zetten en noem mij nou eens iemand in Cas di Partido die zo overtuigend oma’s, alleenstaande moeders en volwassen mannen kan knuffelen als Mike Eman. Ik hoor van meerdere kanten Richard Arends, en hij is inderdaad een zeer capabel bestuurder, maar ik heb een beetje de indruk dat hij smetvrees heeften überhaupt geen zin heeft in de post.

 

Mind you, Arends was voor mij een van de grote verrassingen van de afgelopen campagne; sterk in debatten en tijdens interviews en hij heeft het vertrouwen van nogal wat stemmers kunnen winnen. Het zal mij niet verbazen als blijkt dat een deel van de 400 stemmen die Mike vergeleken met 2013 achteruit is gegaan bij Richard Arends zijn beland. En toch lijkt hij mij niet de man voor de taak. Hij lijkt me niet de volksmenner en de meedogenloze killer die een partijleider ook moet zijn. En aan hem kleeft bovendien nog net iets teveel lucht van de oude Oranjestad-elite waar Rona Coster vorige week zo helder over schreef. Mike Eman heeft de partij van dat imago juist weg proberen te draaien door te focusen op arme migranten, het geven van toeslagen en het verlagen van tarieven. Ik kan me vergissen (doe ik zo af en toe, vraag maar aan Ricardo Croes), maar ik zie Richard Arends niet zo gauw totaal onbekende mensen troosten in de hitte op een willekeurige begrafenis. Want ook dat is wat een partijleider van dag tot dag doet.

 

Wie blijft er dan over? Juan David Yrausquin. Net zo’n Playero, maar wel een stuk toegankelijker en meer gerijpt sinds zijn plotse vertrek uit het kabinet een paar jaar terug. Dat vertrek heeft hem een heel wat krediet en goodwill gekost, tot ver buiten de partij. Maar een echte politicus stuitert altijd terug, vraag het anders maar aan Glenbert Croes. Hey, wie weet komt Paul Croes nog op tijd terug uit de bak – inclusief echte gevangenistattoos! –  en kan hij nog in aanmerking komen voor het leiderschap. Tot dan, en dat gaat best lang duren, staat Mike Eman aan het stuur. Ik wens hem veel wijsheid. Nog een laatste ding over de oppositiepartij voor ik verder ga. Weet je wat echt ongehoord schandalig is? Gerlien Croes, met haar talent en 982 stemmen gaat het parlement niet in. Iemand als Clarisca Velasquez met 227 stemmen – haar reputatie van hysterisch trol laat ik verder ongemoeid – daarentegen wel. Wederom een argument om de kiesverordening te wijzigen.

 

Maar goed, terug naar de partijen waar het nu echt om draait. Ik hoor dat er vanuit meerdere kanten de suggestie is gevallen om een zakenkabinet te vormen, tenminste voor de eerste twee jaar. Op die manier kunnen onderzoeken, nulmetingen en tal van harde en hard nodige besluiten worden genomen in rap tempo en zonder partijpolitiek geharrewar. Ik ben daar zelf heel erg voor, moet ik zeggen. Vooral binnen Infra en Immigratie moet een harde bezem, nee zeg maar gerust een tornado, gaan. Een zakenkabinet kan ook het belastingstelsel en de overheidsapparaat aanpassen en inkrimpen waar nodig zonder politieke consequenties voor de coalitiepartners. Prima deal voor iedereen. Maar ik betwijfel vooralsnog of de partijen dit willen. Er staan namelijk een hoop rekeningen open na de verkiezingen, vrees ik.

Aangepaste versie. Gepubliceerd in Amigoe di Aruba op 29-09-2017

Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.