Woorden hebben gewicht

Woorden hebben gewicht
Top Ads
Top Ads

Dit is het punt in de campagne waarop ik in ieder geval er helemaal klaar mee ben en niets liever zou willen dan wegvliegen of in een winterslaap gaan tot de dag na de verkiezingen. Nu begint de verbale agressie over te gaan tot incidenten en hangt de narigheid als een laaghangende donkere wolk boven het eiland. De bizarre verhalen, spraakmakend maar tegelijkertijd zo onaangenaam dat je ze meteen weer wil loslaten, komen nu ook los. Het al intens nare verhaal van huiselijk geweld rond Xiomara Maduro (bij deze laat ik die andere achternaam maar achterwege) heeft door de reacties op sociale media zo’n duistere extra dimensie gekregen dat ik me echt afvraag of we nou in 2017 leven of in 1950. Woorden hebben in het tijdperk van sociale media een surplus aan extra gewicht gekregen. Woorden die voor eeuwig en altijd opvraagbaar zullen blijven. Vroeger zei je in een dronken of boze bui iets en werd het vergeten. Nu post je iets of spreek je met een zware tong een voicenote in en het tekent je voor de rest van je leven. Dit zijn dingen die je niet meer kunt intrekken, zelfs met de meest oprechte verontschuldiging achteraf. Ik vraag me af hoe het zoontje van Xiomara de woorden van het zelfbenoemde politieke orakel Karel Arends, of de sensatiegeile ‘hepaaa’ van AVP-schootpoedel Henry Kransen gaat opvatten wanneer hij ze ooit leest. Woorden wegen zwaar en geven gewicht aan mensen die ze eigenlijk niet eens kunnen dragen. Zo zullen er inmiddels wel genoeg mensen zijn die zich afvragen waar een zelfingenomen betwetertje als ik de gotspe vandaan haalt om dingen aan de kaak te stellen. Eerlijk waar, vaak vraag ik mezelf ook af wie ik in godsnaam denk dat ik ben.

 

Woorden hebben gevolgen. Eergisteren postte iemand die ik inmiddels als vriend kwijt ben – ja, de verkiezingen maken meer kapot dan je lief is – dat het besluit van de Censo en de Kiesraad om de indiening van de kieslijsten volgende week vrijdag op het Stadhuis plaats te laten vinden de verkiezingstraditie van de massale opkomst met vlaggen en muziek tenietdoet en dat het zou leiden tot onlusten. Rondom het Stadhuis is er minder ruimte dan rond de Havana waar voorheen de lijsten met veel fanfare werden ingeleverd. Mocht het gebeuren dat grote groepen mensen van verschillende partijen elkaar niet zouden kunnen vermijden in de nauwe straten rond het Stadhuis en er geweld zou ontstaan, dan zijn volgens die poster – in dit geval een partijcoryfee van de AVP – niet de partijen of hun aanhang maar de Censo en de Kiesraad verantwoordelijk. Daar ging ik dus met gestrekt been op in. Het moge duidelijk zijn dat het besluit om de locatie intiemer te maken alles te maken heeft met juist het verminderen van risico op geweld. Dat in voorgaande jaren, toen de hele Vondellaan werd afgezet en het verkeer in Oranjestad zowat werd platgelegd zodat politieke partijen een soort van Jouvert Morning konden houden om slechts hun kieslijst officieel in te dienen, er weinig incidenten waren is pure mazzel. Zeker als je weet hoe onderbemand de politie is. Komt daarbij dat de sfeer dit jaar behoorlijk grimmig is, met borden en vlaggen die worden vernield en de wetenschap dat vergeleken met acht en zelfs vier jaar geleden er zoveel meer illegale vuurwapens in omloop zijn, en je kunt je goed voorstellen dat men een eind wil maken aan deze traditie, dat elke keer weer wordt gezien als een van de grote risicodagen van de campagneperiode. Maar nee, Censo en Kiesraad zijn verantwoordelijk en in plaats van dat erbij wordt neergelegd en wordt besloten om de aanhang te instrueren niet in grote getalen te komen worden ze juist opgehitst. Maar woorden hebben gewicht en het internet vergeet niet. laten we maar hopen dat de partijen de boodschap begrijpen en dat zij in gepaste proportie naar het Stadhuis komen volgende week.

 

Gisteren kwam ik Karel Arends in het wild tegen. Ik liep een tent binnen om wat te eten te halen en hij liep net naar buiten. Even keek ik hem recht in de ogen aan, deze zielige oude slons,  een man die oogt alsof hij al heel wat jaren geen vrouw van dichtbij heeft mogen meemaken maar zich wel een mening durft aan te meten over hoe een politica haar thuissituatie ‘onder controle’ dient te houden. Een mening die ook nog eens door talloze mensen hier op het eiland wordt gelezen, besproken en geshared. Precies zoals ook met de columns van mijn hand gebeurt en ook al zou ik nooit iets onnodig gemeens zeggen over hoe een vrouw door haar man wordt toegetakeld en doe ik hard mijn best om wat ik zeg te baseren op feiten in plaats van theorieën en roddels (OK, af en toe een roddel kan geen kwaad…), ben ik in veel opzichten geen haar beter dan hem. Ben ik in werkelijkheid – zonder de stoere selfies of de  zorgvuldig voor sociale media gekozen woorden, muziek en artikelen – net zo onbeholpen en mag ik alleen maar hopen dat ik nog niet zo verbitterd ben geworden. Karel groette mij op weg naar de deur, maar ik negeerde hem. Lang nadat hij eenzaam achter het stuurwiel zijn autootje wegzakte en wegreed, bekroop mij het gevoel dat ik, juist om beter en geloofwaardiger dingen die fout gaan te kunnen blijven bespreken, moet uitkijken met mijn woorden. Laten we onszelf en elkaar niet uit het oog verliezen de komende weken. Blijf scherp, maar blijf vooral ook mens.

Aangepaste versie. gepubliceerd in Amigoe di Aruba op 27-07-2017

Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

2 Comments

  1. Stan Kuiperi

    Arien,

    “Woorden hebben gewicht”! Nou en of!
    Loke mi a aprecia den bo articulo ta con bo ta ‘steek de hand in eigen boezem’ den e articulo aki , con bo a descubri un cierto parecido entre abo y Karel Arends. Ami mes no lo a pensa esaki, pero awor cu abo mes a mencion’e, berdad, mi ta di acuerdo cu bo.

    Kisas esaki ta splica lo siguiente?

    – Mi a skibi un reaccion critico contra un evento (no contra bo persona) den e comment section di bo articulo “Vacuum”. Pa mi gran sorpresa, bo a usa mi reaccion na manera hopi sabi pero negativo den Facebook. Bo a ofende mi persona, y apoya bo sigidonan den nan atakenan vil pero sin ningun base contra mi persona. Tur esaki djis pa poco critica?

    – Mi a expect at least un debate, un intercambio di opinion cu bo. Tambe despues di mi splicacion na bo, mi a expect at least un disculpa di bo. Te ainda nada di esey. Pero mi ta keda cu speransa, hasta ora mi ripara cu – kisas accidentalmente? – bo a unfriend mi… Mi ta spera cu mi ta kiboca, pero bo mester laga mi sa.

    Btw, mi cijfer ta un 7. E lo por tabata mas halto. Bo style ta salba hopi, pero e no ta cubri tur cos…
    Laga mi termina cu bo propio palabranan na Hulandes: “Blijf scherp, maar blijf vooral ook mens”. Woorden hebben gewicht!

    Atrobe,
    Sans rancunes.

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.