CMB BD

Harde Reset

Harde Reset
Top Ads
Top Ads
Top Ads

Hallo. Goed om je weer hier tegen te komen. Fijn om er weer bij te zijn. Nog niet midden in het gedruis, maar wel op het eiland. Ik had, zoals een vriendin het mooi had verwoord, een harde reset. Alles in een keer uit en langzaam opnieuw opstarten. Vorige week woensdag, na een aanloop van ongeveer anderhalf jaar, werd een dubbele kaakoperatie op mij uitgevoerd in het St. Elisabeth Hospitaal op Curaçao, door kaakchirurg Rupert Martina. Zowel mijn boven- als onderkaak werden gebroken, een aantal millimeter naar voren geschoven en met titanium schroeven en plaatjes weer vastgezet. Duurde zo’n zes uur in totaal. Doel van de operatie was om mijn luchtweg te verbreden en zo mijn slaap apneu te verhelpen. De foto’s zijn indrukwekkend, mijn gezwollen hoofd erna des te meer. Het weer opstarten was en is zwaar. De klap van de narcose, de dormicom vooraf en de operatie zelf waren al heftig genoeg. Komt daarbij dat het SEHOS niet bepaald de meest verheffende plek is. Maar ik had mijn moeder die met mij mee was gekomen. Ik had een kei van een chirurg en lieve verplegers. En ik heb familie en vrienden op bezoek gehad. Mensen ook van wie je het niet zo verwachten, die oprecht benieuwd en bezorgd waren. Zoveel vrienden ook online die hun hartjes en steun naar mij toe straalden. Ik zocht ze op want ik had ze stuk voor stuk nodig. Ik kreeg zoveel meer dan ik had durven hopen.

Ook heel belangrijk, hier ging ongeveer twee jaar aan voorbereiding vooraf. Uren trainen, kilometers zwemmen met mijn broer van een andere moeder Chris Mejia. Had ik dit niet gedaan, dan was mijn revalidatie een stuk zwaarder nu. Orthodontist John Walker en zijn staf die een jaar lang mijn muil met een beugel rechttrokken. Tandarts Yelitza Helmeyer die al mijn gaten vulde voor die beugel erop ging en benieuwd en betrokken bleef. Praten met mensen die de operatie al eerder hadden gedaan en mij aanmoedigden om vol te houden. Kaakchirurg Yvette Verhamme die, ondanks dat zij hier vanwege domme bureaucratie – kom ik nog wel een keer op terug – nog geen praktijk mag houden, haar tijd, aandacht en geduld aan mij wist te schenken. Al mijn vrienden, familie en collega’s die op de hoogte waren en tegen mij bleven zeggen dat ik het zou gaan redden. Dat ik mijn tijd moet nemen met revalidatie en dat ik nu vooral lief voor mezelf moet zijn. Zonder die zekerheid had ik wellicht niet zo zitten pushen bij AZV en Martina om aan de beurt te kunnen komen. Zonder al die liefde was ik een stuk angstiger dan ik al was, kort voor en na de operatie.

Ik heb het zwaar gehad, die eerste paar dagen nadat mijn kaken werden verzet. Langzaamaan gaat het beter. De zwelling zakt beetje bij beetje weg en naar gelang dat gebeurt gaat het ook beter met de kwaliteit en lengte van mijn slaap. Lichaam en geest moeten nog altijd wennen aan het feit dat ik nu echt vrij kan ademen. Een harde reset is ook echt precies dat; hard. Echt, het zal je verbazen hoe weinig de verkiezingsstrijd en ander lokaal nieuws mij op dit moment interesseren. De komende zes weken neem ik voedsel tot mij via een injectiespuit, maar dat is OK. Mijn vrienden brengen me soep. Linzen, pompoen, snert, zoete aardappel met cocos, Thaise kip. Allemaal in de blender tot de botten in mijn kaken zijn teruggegroeid en ik weer kan kauwen. Een grote, dry-aged tomahawk steak wacht mij op aan de overkant. Er is altijd een overkant, een keerpunt om naartoe te zwemmen. Samen naar die overkant gaan is vaak ook het beste. Dank jullie wel.

Gepubliceerd in Amigoe di Aruba op 01-07-2017

Top Ads
Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.