CMB BD

Royal Rumble

Royal Rumble
Top Ads
Top Ads
Top Ads

Wanneer je dit leest dan is het nog een paar uur voordat het eerste lijsttrekkersdebat voor de Statenverkiezingen van 2017 plaatsvindt. De Kamer van Koophandel heeft een balzaal van de Marriott afgehuurd en de kaartjes en VIP-arrangementen zijn in de verkoop gegaan. Maarliefst zeven partijen gaan het podium op vanavond en eigenlijk weet je bij voorbaat al dat het een grote kakofonie van verwijten en one-liners gaat worden. Een debat heeft de meeste kans op slagen met twee deelnemers. Maar wie zet je tegenover elkaar? Of beter gezegd, wie zet je tegenover de regeringspartij, de titelhouder als het ware? MEP is de grootste oppositiepartij, maar niet meer de ontegenzeggelijk dominante tegenpool. POR is nog te pril om die rol te kunnen claimen en de rest is echt te klein. De KvK heeft een onhandige poging gedaan om het aantal deelnemers kleiner te maken via een poll die makkelijk te manipuleren viel. Dat mislukte jammerlijk en dus zitten we met een debat waarvan we nu al weten dat het een zootje gaat worden. Dan maar een show ervan maken en wat centjes eraan overhouden, zullen ze bij de KvK hebben gedacht.

 

Maar valt er echt niks te winnen vanavond? Eerder deze week werd een persconferentie gehouden waarin werd aangekondigd dat er nog kaarten verkrijgbaar zijn (met prima korting ook voor studenten). Ook kregen lijsttrekkers de gelegenheid om een woordje te doen. De leiders van PPA, UPP, MAS en RED waren hiervoor komen opdagen en er heerste een sfeer van eensgezindheid onder hen – met opvallend genoeg RED-leider Ricardo Croes als gangmaker – , al maakte Benny Nisbet duidelijk een punt ervan om zich niet daarbij te scharen. Over de PPA-kopman gesproken, toch petje af dat hij na al die jaren van complete politieke irrelevantie gewoon blijft doorgaan. Elke keer vraag je je af wat hij nog als partijleider doet en waarom hij niet eens een keer van zijn pensioen gaat genieten. Lekker een short en sloffen aan in plaats van die stoffige pak en gewoon als de best gedocumenteerde oud-politicus door de straten van zijn geliefde San Nicolas flaneren. Heeft hij verdiend. Op gegeven moment vergeet de wereld heus wel hoe hij eigenhandig de partij die ooit de grootste was de nek omdraaide met zijn koppigheid. Ik hoorde ergens laatst dat een groep jonge professionals met politieke ambities hem zou hebben benaderd om de partij over te nemen. Benny hield echer de boot af en dus staat hij er vanavond weer zieligjes bij, als een oude grap dat steeds slechter wordt. Geen woord om in te brengen, geen factor van betekenis. Zo’n lot gun je niemand, maar hij zoekt het echt zelf op.

 

Maar het kan erger. Holmo Henriquez heeft vanaf de dag van de lancering van zijn partij MAS de verkeerde toon geslagen. Toen ging het niet om waar de partij voor staat maar om zijn onenigheid met POR over partijkleuren. Daar en dan haakte ik af. Holmo doet goede zaken in de cargo en betaalt zijn campagne grotendeels uit eigen zak, maar wanneer verongelijktheid en een totale gebrek aan inspiratie het enige is wat naar voren komt dan is het echt weggegooid geld.

 

Van Booshi Wever (UPP) verwacht ik humor en spektakel. Net als dat hij helemaal niets te winnen meer heeft (want zeg nou zelf…), heeft de oude benzinepiraat van Brazil – naar verluidt he! – helemaal niets te verliezen en kan hij voor extra vuurwerk zorgen. Ik zal altijd een zwakke plek hebben in mijn door cynisme zwart gemaakte hart voor Booshi, lekker slinkse oude kwajongen die hij is, en ik gun hem een leuke avond met een paar harde knallers van zijn kant.

 

Ik verwacht zeker ook vuurwerk van Ricardo Croes van RED. De man die de fragiele witte partij naar de rand van de afgrond en weer terug bracht met zijn cannabis-agenda heeft met zijn persconferenties en optredens bij bijvoorbeeld EPI voor een nieuwe aanhang gezorgd. Er zijn veel boze stemmers dit jaar en i n ieder geval een aantal van hen willen hem een kans geven. Ricardo heeft van alle leiders van de kleine partijen de kans om vanavond zijn marginale status zijn stigma van ex-verslaafde te ontstijgen en door te breken. De vraag is of hij zijn woede en koppige geldingsdrang kan bedwingen en zich als een echte leider kan laten zien aan het grootste publiek dat hij ooit voor zijn neus heeft gehad tot nu toe. het zou zomaar kunnen dat hij op basis van zijn optreden vanavond RED weer in de Staten kan krijgen. Het kan ook net zo goed dat hij net iets te hard toehapt en het compleet verknalt. Naar de kapper hoeft hij in ieder geval niet wat mij betreft.

 

Het is showtime vanavond en laten we eerlijk zijn, de ‘main event’ zijn de drie partijleiders die het meest zichtbaar zijn. De grote twee en Otmar. Voor de voormalige minister van Toerisme en doorgewinterde raspoliticus kan vanavond letterlijk het uur van de waarheid worden. Hij zal zich moeten onderscheiden door zich een leider te tonen, niet van een groep aanhangers, een carnavalsgroep of een ministerie maar van een heel land. En hij zal tegelijkertijd degene moeten zijn die AVP-leider Mike Eman het hardst aanpakt. Harder dan Evelyn, die ook de ondankbare taak zal hebben om tegen twee mannen die op het podium ook niet de meest zachtzinnige zijn een verbaal gevecht aan te gaan. Of stapt zij juist opzij en laat zij die twee elkaar kapotbijten? In het afgelopen jaar heeft Evelyn zich gaandeweg en stilaan een stabiel en comfortabel imago aangemeten, ondanks de turbulentie die inherent is aan haar partij.

 

En dan heb je de man om wie het uiteindelijk gaat. Mike Eman zal ongetwijfeld veel kaarten hebben opgekocht voor zijn aanhang. Noem het een zwaktebod, maar wie houdt nou niet van veel steun vanuit het publiek wanneer je wordt aangevallen? In 2013 pakte het bovendien goed voor hem uit. Toen toonde Eman zich niet als de meest sterke debater. Hij was overmatig ingestudeerd, te negatief en agressief bezig naar zijn ook nog eens vrouwelijke tegenstander toe. Maar in de afgelopen vier jaar heeft Mike enorm veel meegemaakt. Een hongerstaking en alle drama en trauma daaromheen, sterfgevallen, crises binnen zijn partij waar hij deels ook voor wegliep, maar ook momenten waarop hij kracht toonde, juist door zich gelouterd en kwetsbaar op te stellen, al was het maar voor heel even. Zijn toon in deze campagne heeft iets meer balans. Dat kan komen omdat AVP nu heel wat te verduren heeft met al het gedoe rond Paul Croes en de uitgifte van erfpachtgronden. Maar ik vermoed dat hij na acht jaar ook iets heeft van: “Kijk naar wat ons allemaal wel is gelukt.” Misschien is dat genoeg om te overtuigen. Mischien ook niet. En ik vermoed dat Mike Eman na zestien jaar partijleiderschap en vier jaar waarin hij heeft gevoeld wat echt verlies is, daar eigenlijk niet meer zo mee zit en wellicht daarom ook vanavond met een rustig gevoel het podium op gaat.

Gepubliceerd in Amigoe di Aruba op 08-06-2017

Top Ads
Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.