Glibberig

Glibberig
Top Ads
Top Ads

Opeens bleek dat Partido Democracia Real toch geen ‘one-man-show’ was. Met nadruk op ‘was’ want na wat in de afgelopen dagen is gebeurd mag je wel stellen dat het nooit meer goed komt met die partij. Andin Bikker werd gisteravond uit ‘zijn’ partij gezet door Alonso Tromp en nog een paar andere leden. Zelf noemt hij de bijeenkomst waarin het werd beklonken illegaal en had hij voor hij naar Nederland vertrok de Kamer van Koophandel op de hoogte gesteld dat een dergelijke coup op handen zou zijn en dat zij de de wijziging niet zouden moeten opnemen. Ook gaf Bikker al gauw te kennen dat Alonso naar de rechter kan stappen als hij inderdaad vindt dat de partijleider volgens de partijstatuten automatisch uit de partij stapt als hij met een andere politieke organisatie in zee gaat, ook al is het met een gecombineerde lijst. Eenmaal terug op het eiland gaf Bikker tijdens een persconferentie te kennen dat Alonso Tromp in opstand kwam nadat bleek dat hij niet op een plek in de top vijf van de kieslijst van POR hoefde te rekenen.

 

Tot nu toe is niemand van de lijst van PDR als kandidaat van POR voorgesteld, terwijl al meerdere kandidaten naar voren werden gebracht en de groep rond de partij inmiddels ook wat bekender is geworden. Andin Bikker en zijn trouwe fractiemedewerker zijn op dit moment de enige PDR-mensen in zicht. Misschien was het uiteindelijk toch een ‘one man show’. Misschien is Alonso Tromp gewoon een opportunist die eindelijk zijn kans schoon zag om zijn – laten we eerlijk zijn – nauwelijks bestaande politieke carrière nieuw leven in te blazen en partijleider te worden (maar van wat dan?). En als hij het niet is dan zijn de AVP- en MEP-media waar hij naar toe is gestapt met zijn verhaal het zeker wel. Zelden waren Leoncita en Edmond zo hitsig eensgezind toen ze Tromp en zijn verhaal op dezelfde dag op hun respectievelijke zenders ontvingen. Als de kat van honk is, dansen de muizen op tafel, zouden ze gedacht hebben. Want om een of andere reden moest gewacht worden tot Bikker van het eiland was om dit allemaal zonder al teveel tussenkomst te doen. Maar goed, sinds de persconferentie van Bikker heeft Tromp geen woord meer gezegd.

 

Maar goed, het is toch allemaal een en al opportunisme wat de klok slaat de laatste tijd. Watty Vos zei het goed: hou je woordjes klein en zoet zodat je ze later makkelijk weer kunt inslikken. Tussen Bikker en Oduber heeft het niet altijd geboterd. Iedereen herinnert zich het all-inclusive debat nog en ingewijden weten dat er ook over de ABC-ferry er onenigheid was. Grappig detail: Een jaar geleden nog, toen Oduber dreigde met uit de AVP te stappen zag Bikker zich genoodzaakt aan het publiek duidelijk te maken dat hij Oduber nooit zou hebben benaderd om leider van PDR te worden. Oduber zou hebben gezegd het chatbericht met het verzoek nog op zijn telefoon te hebben. Maar nu zijn het dikke maatjes. En zo hoort het ook in de politiek. Je vindt elkaar ergens in het midden en onderhandelt tot je eruit komt. Zo zal het ook wel gaan met Marisol Lopez-Tromp, die kennelijk ook door MEP – in barre tijden ook niet de kwaaiste om alsnog de trots keihard in te slikken, een goede smoes voor de verstokte achterban te verzinnen en een toenadering te doen – wordt gepolst. Zo zie je maar weer. Hou je woordjes klein en zoet.

 

Politiek, net als zoveel in het leven, is glibberig. De ene dag help je een internationaal bedrijf 30 lokale werknemers uit hun levensvoorziening te naaien, de andere dag verklaar je dat je dat bedrijf niet meer vertegenwoordigt en dat je als advocaat de ene dag werknemers en de andere dag de werkgever vertegenwoordigt. De ene dag ben je als regeringspartij stilletjes blij met het feit dat het College Financieel Toezicht jou vergeleken met andere regeringen binnen het Caribische deel van het Koninkrijk met fluwelen handschoenen aanpakt. De andere dag schreeuw je moord en brand omdat een minder florissant bericht die toch naar buiten moest te vroeg was uitgelekt. Hey, alles om de schone schijn, of in dit geval de schijn van vijandigheid op te houden. Want uiteindelijk gaat het niet om wat Age Bakker zegt over de begroting en de – nog altijd niet bestaande – factor Citgo. het gaat om wat hij ermee doet. En er zijn genoeg mensen inmiddels die je op een briefje kunnen meegeven dat het antwoord ‘helemaal niks’ zal zijn.

Aangepaste versie. Origineel gepubliceerd in Amigoe di Aruba op 19-01-2017

Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.