#RIP #2016

#RIP #2016
Top Ads
Top Ads

Het eerste slachtoffer van het dodelijke rampjaar 2016 was onze eigen kentekenplaat. Konden we ons vroeger nog jaarlijks verheugen op de wildste kleurencombinaties, nu moeten we het doen met een miezerig stickertje. Bovendien gaat het ook nog eens nergens over, want feitelijk gebeurt er niks want in de rij sta je toch om er een te ontvangen.

De verkiezingsnovela ging ook vroeg van start dit jaar. Otmar Oduber begon zich al in januari los te weken van de regering en de AVP, om uiteindelijk pas eind november zijn nieuwe partij waarvan iedereen en zijn huisdier al maanden al wist dat het POR zou heten aan te kondigen. Verrassend was wel de fusie met PDR, wat eigenlijk meer weg heeft van de aansluiting van Andin Bikker als nummer twee op de kieslijst. Oduber’s vertrek, hoewel onvermijdelijk en lang voorzien, veroorzaakte een schokgolf binnen de al verdeelde regeringspartij. Al gauw werd weer duidelijk hoe naar mensen tegen elkaar kunnen worden wanneer ze elkaar lang genoeg op de lip hangen. Net als apen op een apenrots in de dierentuin.

Reken in het komende jaar op allerlei smeuïge verhalen, speciaal bereid om de kiezer te beïnvloeden. ‘Fake news’ is dit jaar een ding geworden tijdens de Amerikaanse verkiezingen, maar op Aruba kennen en willen we niet anders en is het zowat tot kunstvorm verheven. Uiteraard viel er in 2016 ook het een en ander te lachen. Bijvoorbeeld om Holmo Henriquez die met zijn nieuwe partij MAS meteen in de verkeerde versnelling startte door tijdens de presentatie van de partij de gelijkenis van zijn partijkleuren met die van POR als belangrijkste onderwerp aan te kaarten. Dan weet je meteen waar de prioriteiten liggen bij zo’n man en kun je stellen dat de partij eigenlijk DOA (Dead On Arrival) had moeten heten.

2016 was ook een buitengewoon gewelddadig jaar. Je zult maar Marisol Lopez-Tromp of Chris Dammers heten (hangt af van aan wie je het vraagt). Of je zal maar een oud vrouwtje zijn met een taxi. Of iemand die gewoon een massage nodig heeft van een vriendin in de avonduurtjes, na een drankje of twee aan de bar. Of je zal maar in zaken zijn en je neefje op bezoek krijgen met nog iemand en ze schieten opeens op je. Zelf zag ik laatst voor zijn stamkroeg hoe een jonge kerel midden op straat autobestuurders uit hun voertuig probeerde te halen tot het hem ook daadwerkelijk lukte. De politie was er deze keer wel snel bij, maar eerder dit jaar deden ze er letterlijk maanden over om Yellow te pakken te krijgen in Butucu.

Of je zult maar een kind zijn op Aruba in 2016. Pedo’s waren wel heel erg prominent in het nieuws, mede dankzij het vandalisme van Reginald Danies, maar toch ook wel dankzij prominenten die werden aangehouden omdat ze met hun fikken niet van koters konden afblijven. Pastoor Doedel Sofia ontsprong den dans vooralsnog met hulp van godvrezende leden van de pers, maar MC Oz (die door diezelfde media niet gespaard bleef want hij werkte nou eenmaal op het radiostation die naar verluidt van de ex-minister en ex-partijkameraad is) kreeg de volle laag. Hij mag 2017 in KIA inluiden want zijn aanhouding is met 60 dagen verlengd. Ondertussen heeft niemand – NIEMAND – het over de permissieve cultuur op het eiland en het gat in de wetgeving waardoor kinderen tussen de 11 en 16 jaar met een justitiële drempel te maken hebben als ze door een volwassene (vaak ook iemand met vertrouwen van de ouders) seksueel worden misbruikt. Maar goed, klagen op Facebook kost niets en maakt rustig.

Ook #RIP in #2106: Moeder Natuur. Zoveel lappen mondi die werden gekapt, van Bubali tot Barcadera. Zoveel rook van de dump van Parkietenbos. Het fantastische vooruitzicht op proefboringen naar gas in onze wateren en de heropening van de raffinaderij (als dat nog echt doorgaat…). Nog niet dood maar wel stervende is het toerisme zoals we de afgelopen 30 jaar hebben gekend. het is tot nu toe nog niet echt gelukt om jonge rijke toeristen aan te trekken en de industrie is heel snel aan het veranderen. Hotels en regering gingen een bitter gevecht aan over all-inclusive en de regering won uiteindelijk. Maar wordt na het vertrek van de minister van Toerisme de soep nog wel zo heet opgediend? Stil op de achtergrond voltrok zich echter de echte revolutie. ATA concludeerde al begin dit jaar dat de wereldwijde trend dat toeristen liever een alternatieve accommodatie kiezen in plaats van een hotel, inmiddels ook voor Aruba geldt. Luxe huizen en appartementen geadverteerd op sites als Airbnb vormen inmiddels eenderde van de hele bezetting en het lijkt erop dat de grote kasten aan Palm Beach niet meer van deze tijd zijn. Ook morsdood in 2016: lokale luchtvaart. Maar ja, wie is nou zo dom om zaken te doen met Venezuela (ook een rustgevend gevoel, dat als buurland hebben)? Dan kan je 100 miljoen dollar nog tegoed hebben van ticketverkoop naar Punto Fijo, een kind kan nog zelfs tegen je zeggen dat je kan fluiten naar je centen. Gelukkig komt de ferry nog. Toch?

Sommige verhalen hebben uiteindelijk de impact van nat vuurwerk. Wie herinnert zich de Panama Papers nog? Iedereen zat likkebaardend te wachten op publicatie van de lijst. Uiteindelijk bleken 27 bedrijven, drie cliënten en dertig aandeelhouders uit Aruba klant bij Mossack-Fonseca te zijn. Op zich sappig totdat je erachter komt dat het vooral gaat om rijke families die offshore trusts voor hun kroost in plekken als Rusland hebben laten opzetten.

Andere verhalen zijn wel hoopgevend en daarmee wil ik dit jaar afsluiten. Toen een pastoor een boodschap van haat tegen homo’s tegen zijn parochie ging uitdragen stond een meerderheid van de bevolking op. Dat leidde tot het amendement voor geregistreerd partnerschap. Het is niet helemaal wat de beweging voor ogen had, maar het was een begin en het toonde aan dat burgerinitiatieven weldegelijk werken. Hetzelfde geldt voor het online initiatief tegen de proefboringen en het kappen van de Bubaliplas. Er is dus wel hoop. Ook na dit verschrikkelijke jaar die ons wereldwijde onzekerheid in de vorm van Donald Trump en terroristische aanslagen en schrijnende drama’s als Aleppo heeft gebracht. Een wreed jaar dat helden en vrienden van ons wegnam, of je nou fan bent van David Bowie en Prince of de premier van Aruba bent die voortaan twee van zijn meest ervaren en trouwe adviseurs moet missen (trouwens ik vraag me af hoe zij naar de gouverneurscrisis zouden hebben gekeken). Het was een rotjaar voor ons allemaal. 2016 verdient duidelijk geen schoonheidsprijs. Maar we zijn er nog. En we hebben elkaar nog steeds nodig. Bon aña. Geef elkaar een extra lange knuffel en feest tot diep in de eerste van januari. We treffen elkaar dan brak op een of andere brunch, en anders hier. Bedankt voor het lezen, voor de woorden van steun en waardering dit jaar. Tot de volgende.

Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.