CMB BD

Plastic Beach

Plastic Beach
Top Ads
Top Ads
Top Ads

Laatst was ik met vrienden op een strand aan de noordkust. We zaten er een paar uur te chillen, drankjes te doen, een beetje zwemmen. Het was pas aan het eind van de middag toen ik me realiseerde dat we al die tijd met onze badlakens en ijsjug op wat eigenlijk gewoon een vuilnisbelt was zaten. Er was plastic, letterlijk overal. Doppen, flesjes, straps, touw. Vaak waren het geen hele items meer maar slechts stukjes verweerd plastic , door zee, zon, wind  en zand versnipperd en over het hele strand verspreid. En al die tijd zagen wij het niet, terwijl het er gewoon overduidelijk was. We waren eraan gewend geraakt, blijkbaar. Het is onderdeel geworden van het landschap. En hoewel ik, net als jij, allang weet dat de noordkust al decennia lang compleet bezaaid is met oud plastic – zoveel zelfs dat we regelmatig braaf beach cleanups houden en allang niet meer klagen wanneer het er een week later weer als een puinhoop eruitziet -, het aangezicht van dit alles raakte mij. Of was het toch de realisatie dat dit eigenlijk niet meer te herstellen is? Hoogstens te verbeteren, maar nooit meer helemaal herstellen?

 

Afgelopen week kwam ik bij Beam langs om verslag te doen van Plastic Beach Party, een initiatief van Metabolic Foundation waarin burgers zelf met duurzame oplossingen komen voor het verkleinen van de plastic berg op Aruba. Plastic dat niet wordt gescheiden, dat terechtkomt op de dump in Parkietenbos en vaak in de zee ernaast overwaait en dat wellicht via stromingen op datzelfde strand aan de noordkust belandt. Of in de maag van een vis die met een beetje pech misschien weer in de maag van iemand hier terechtkomt. Geen deelname aan een cleanup of facebook-activisme dit keer, maar een poging tot een echt structurele bijdrage in de vorm van vier machines die plastic verwerken en tot nieuwe dingen kunnen transformeren en de ontwikkeling van ideeën voor vijf sectoren binnen de Arubaanse gemeenschap: onderwijs, toerisme, bouw, natuur en landbouw. Geen overheid, geen bedrijf, maar burgers die zelf met oplossingen komen. Creatieve oplossingen ook. Trouwens, heb je al gehoord over Brenchie’s Lab? Nee? Het oude pand van Brenchie’s in de Wilhelminastraat is nu een ‘maker’s space’, een plek waar je op maandag in de weer kunt met een 3D printer, een CNC cutter en tal van andere hardware en software om wat je ook maar wilt te bouwen. Het staat er gewoon.

 

Op dit moment is de groep bestaande uit mensen met uiteenlopende achtergronden en leeftijden bezig met het uitdunnen van al deze ideeën naar de beste vijf. Eén voor elke sector. Deze ideeën zullen dan worden gepitched naar spelers uit die sectoren voor feedback en uiteindelijk zullen ze tot volwaardige, 100 procent op Aruba gerecyclede en vervaardigde producten worden ontwikkeld, compleet met branding. Ik herhaal; geen overheid, geen bedrijf. Burgers. Mensen zoals jij en ik. Mensen die genoeg om het eiland en haar toekomst geven om hier kostbare tijd uit hun week en weekend in te stoppen. Wat doe jij om Aruba mooier, schoner en duurzamer te maken? Ik heb een mooie suggestie voor je: ga naar brenchies.com/pbp en doneer. Om de machines te bouwen waarmee zij zelf zullen kunnen beginnen met recyclen heeft Plastic Beach Party 5000 dollar nodig en de teller staat nu net onder de 1350. Zelf doe ik het omdat ik wat nog te redden valt aan ongerepte natuur op dit eiland wil helpen redden. En als jij iemand bent die deze column regelmatig leest en online sharet, dan heb jij al helemaal geen enkel excuus meer om niet je portemonnee voor dit initiatief open te trekken. Zo simpel is het. Hier is eindelijk iets waar wij als burgers samen aan kunnen bijdragen. Het zou eeuwig zonde zijn als het strandt.

 

Gepubliceerd in Amigoe di Aruba op 04-08-2016

Top Ads
Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.