Onnatuurlijk en pervers

Onnatuurlijk en pervers
Top Ads
Top Ads

Ik hoorde ergens een heel sterk argument tegen de uitspraken die pastoor Daniel Szpila afgelopen week had gedaan tegen het homohuwelijk. Het komt erop neer dat toen kindermisbruik en pedofilie in het nieuws kwamen en mensen de straat op gingen, de kerk de grote afwezige was in het hele debat. Je hoort helemaal niets van de kerk als het gaat om het enorm hoge aantal verslaafden, verwaarloosde ouderen, illegale prostitutie van jongeren in bario’s, zelfmoorden. Echte problemen die daadwerkelijk vreten aan het bindweefsel van onze maatschappij en geen enkele pastoor die de pers te woord staat. Zelfs over het grote aantal scheidingen (en schijnhuwelijken) – toch wel een issue voor het idee van het perfecte gezin dat de rooms-katholieke kerk zo enorm promoot – hoor je niets Maar willen twee mensen met toevallig hetzelfde gereedschap daar beneden met elkaar trouwen, dan is het eiland te klein en wordt er gedreigd met hel en verdoemenis. Zelfs de paus is over zijn ongemak heen en vraagt zelfs excuses aan de LHBT-gemeenschap voor eeuwen ellende, maar Daniel Szpila niet. De pastoor van Dakota – die zijn eigen klaarblijkelijke issues met de zacht verstikkende mantel van georganiseerde religie heeft toegedekt – grijpt zijn kans met beide handen om aan een groep mensen te vertellen dat ze best op sympathie en mededogen van de meest valse soort mogen rekenen, maar nooit en te nimmer, zolang ze op deze verrotte aarde mogen rondtoeven, echt gelukkig mogen zijn. Echt, de rest van het jaar hoor je niets van die man. Nou, misschien op die ene dag na waarop hij een processie door de straten van Dakota laat gaan, waarbij een nep-Jezus met een zweep wordt bewerkt. Over onnatuurlijk en pervers gesproken. Nog verontrustender is het feit dat zo’n persoon gewoon bezoldiging krijgt van de staat. Met andere woorden, wij betalen voor de onzin en haat die hij uitkraamt. Daar mag best verandering in komen, wat mij betreft.

Natuurlijk gaat Facebook tekeer en het is mooi om te zien hoe een meerderheid – een ontegenzeggelijk absolute meerderheid zelfs – de stelling ondersteunt dat mensen die elkaar genoeg liefhebben om samen oud en ellendig te worden, het recht hebben om dat te doen, ongeacht of het nou hetero’s of homo’s zijn. Sterker nog, het toont aan dat een nieuwe generatie Arubanen het aan het overnemen is van de oude conservatieve garde. Je kan er niet omheen en politici beginnen dat ook door te hebben. Nota bene premier Mike Eman, die in verkiezingstijd altijd juist pronkt naast alle pastoors, rabbijnen en leiders van geldjattende christelijke sektes en voorheen altijd terughoudend is geweest over het onderwerp – tot op het punt dat hij steevast zichtbaar ongemakkelijk werd wanneer het werd aangesneden – steunt het amendement voor geregistreerd partnerschap. Evelyn Wever-Croes daarentegen – ik heb het over dezelfde MEP-partijleider die onlangs nog op haar Facebook-pagina haar steun voor gelijke rechten voor homo’s kenbaar maakte toen iemand het haar op de vrouw af vroeg (die post is inmiddels verwijderd) – verschuilt zich inmiddels achter haar conservatieve stemmers en zegt nu opeens dat er ‘allang sprake is van geregistreerd partnerschap’ en dat het homohuwelijk naar een referendum moet. Dat roept Andin Bikker van PDR ook en dat roept hij overigens al langer (van inconsistentie hoef je hem in ieder geval niet te betichten). Het zijn laffe posities in reactie op het effect dat de woorden van een pastoor op de achterban heeft. Daarmee ondermijn je feitelijk je werk als onafhankelijke parlementariër en de scheiding tussen kerk en staat, dat in onze grondwet staat aangegeven. Om maar te zwijgen over artikel 1 waarin staat dat discriminatie van alle soort simpelweg niet mag.

Op 22 augustus wordt het nieuwe Burgerlijk Wetboek door de Staten behandeld. Over het amendement voor geregistreerd partnerschap – ook voor hetero’s die liever hun geld willen uitgeven aan een toffe vakantie samen in plaats van aan taart – wordt waarschijnlijk die dag ook gestemd. Tussen nu en dan voorzie ik campagnes en gedebatteer over en weer. Op de dag zelf zou het zomaar kunnen dat oma’s met kruizen om hun nek voor het Bestuurskantoor op de vuist zullen gaan met ultra-flamboyante nichten. Maar belangrijker nog, we zullen zien wie binnen de Staten de echte ballen heeft om gewoon ‘voor’ te stemmen. Voor liefde en gerechtigheid, tegen angst en alle ellende die daarmee komt.

Gepubliceerd in Amigoe di Aruba op 07-07-2016

Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.