CMB BD

Pineut

Pineut
Top Ads
Top Ads
Top Ads

In oktober vorig jaar schreef ik over de mogelijke gevolgen van een Venezolaanse vluchtelingencrisis voor Aruba. In die tijd kwamen ze in grote aantallen om dollars met hun creditcards op te halen. Volgens de immigratiedienst verbleven ongeveer 2000 Venezolanen al illegaal op het eiland. De Maritieme Politie meldde dat de meeste Venezolanen per vliegtuig illegaal binnenkwamen in plaats van met vissersbootjes, maar de laatste tijd lijkt het erop dat steeds meer mensen weer per boot de overtocht proberen te maken van Puerto Escondidio naar Baby Beach en Santana di Cacho. Kamerleden in Nederland drongen meerdere keren aan bij BUZA-minister Bert Koenders en Ronald Plasterk van Koninkrijksrelaties, maar beiden reageerden zowat laconiek. En dan had je de Venezolaanse econoom Asdrubal Baptista, die met de nodige naieve trots tegen mij zei dat een vluchtelingencrisis uitgesloten is omdat zijn land altijd groot en rijk genoeg zal zijn om aan de basisbehoeften van iedereen te kunnen voldoen. Famous last words, anyone?

We zijn acht maanden verder en in de tijd die is verstreken is voor zover te zien helemaal niets gedaan om een eventuele humanitaire ramp een stap voor te zijn. Maar nu in Caracas de rapen dus eindelijk echt gaar dreigen te worden is daar Vanessa Lambrecht met de volgende constatering op de website van het Comité Koninkrijksrelaties: “En inderdaad, Aruba is de pineut als het in Venezuela echt mis gaat en mensen de oversteek gaan wagen. Net als de Griekse eilanden de klos waren toen vluchtelingen liever in een opblaasbootje stapten dan nog langer in Turkije te blijven. En net als de mensen op de Griekse eilanden, zullen ook de Arubanen straks de vluchtelingenopvang zelf moeten regelen.” Enige bemoeienis van Nederland lijkt nu opeens heel ver weg.

Lambrecht vindt dat Aruba net als Kos, Samos en Lesbos de handen uit de mouwen kan steken en aan de hand van ‘gastvrijheid, compassie en creativiteit’ de opvang op zich kan nemen. Wir schaffen das. Vrijwilligersorganisaties moeten de boel gaan trekken, politie moet getraind worden in de omgang met vluchtelingen, een goede opvang, onderwijs voor de kinderen, scholing voor de volwassenen en administratie moeten georganiseerd worden. Internationale organisaties moeten alvast worden aangeschreven. Allemaal zaken die al zonder dreigende vluchtelingencrisis totaal niet in orde zijn op het eiland. De calamiteitendienst ligt al jaren op zijn gat. Het Rode Kruis heeft nog wel het een en ander aan planning, maar bij lange na niet genoeg in geval van een echte crisis. Er is ook niet genoeg plek, geld of mankracht bij andere NGO’s die eventueel hulp zouden kunnen bieden en door de golf van overvallen van de laatste tijd die vaak door Venezolanen worden gepleegd is de goodwill onder de bevolking om een hand uit te steken op dit moment dicht bij het nulpunt. De politie is onderbemand, er wordt ondanks de leerplicht niet gecontrolleerd op schoolverzuim en onze grenzen liggen feitelijk net zo open als pak ‘m beet twee eeuwen geleden, waardoor een fatsoenlijke administratie van wie hier allemaal aanspoelt zo goed als onmogelijk is. Dat ons toerisme onder een vluchtelingencrisis zou lijden is al erg genoeg, om maar niet te spreken van de maatschappelijke gevolgen voor onze bevolking. Waar Lambrechts het in haar betoog niet over heeft zijn de trauma’s die de opvang van mensen die levensgevaarlijke omstandigheden hebben moeten doorstaan met zich meebrengt. Er spoelen wel vaker lijken aan bij Baby Beach, maar ik huiver al bij de gedachte van de mogelijkheid op een aangespoeld kinderlijkje. Ik hou mijn hart vast als de Nederlandse politiek de wel erg simpele en gevaarlijk naieve redenering van Lambrecht ook daadwerkelijk onderstreept.

Vooralsnog is er vanuit de Arubaanse regering geen enkel initiatief, laat staan een plan, en vanuit Nederland lijkt de boodschap duidelijk: zoek het zelf maar uit. Maar ondertussen mag Aruba wel door blijven lobbyen voor een niet-permanente zetel voor Nederland in de Veiligheidsraad van de VN. Bij deze mag het dus eindelijk gezegd worden: We zijn inmiddels een stuk verder dan ‘de sjaak’ of ‘de pineut’. We worden genaaid.

Top Ads
Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

1 Comment

  1. Jantje is Boos

    Waarom moeten dit soort grote vraagstukken altijd door of met behulp van NL opgelost worden? Zodat Aruba zelf niks hoeft te organiseren? A B & C moeten zelf initiatief nemen en zich gezamenlijk voorbereiden op wat mogelijk is. Pas als het dreigt mis te gaan zal NL heus hulp bieden.

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.