CMB BD

De uitdaging

De uitdaging
Top Ads
Top Ads
Top Ads

Honkballiefhebbers hebben de World Series, voetbalfans hebben het WK en de EK, liefhebbers van politiek spektakel hebben de debatten in de aanloop van de presidentsverkiezingen in de VS. Het is de laatste maanden smullen geblazen van het verbale gespar tussen de kandidaten onderling. Het onvoorspelbare verloop, maar ook het grimmige vooruitzicht van een inmiddels onvemijdelijke nominatie van Donald Trump bij de republikeinen stemt echter somber. Rechts lijkt het echt helemaal gehad te hebben met de manier waarop politiek wordt gevoerd in de afgelopen jaren en wil een radicale omslag. Geen standaard vaderfiguur met een herkenbaar conservatieve agenda meer, maar hoe gekker hoe beter. Een jaar geleden nog zou je denken dat Marco Rubio en Jeb Bush de gedoodverfde koplopers zouden zijn maar het zijn juist Trump en Cruz, mannen die voorheen slechts als curieus randprogramma een tijdje mee zouden draaien om daarna ruim op tijd voor de ‘main event’ af te haken, die nu de dienst uitmaken. Bij de democtraten ging men ervan uit dat Clinton zo goed als gekroond zou worden, maar niets is minder waar dankzij Bernie Sanders, een bejaarde socialist die zo goed als geen campagnefondsen aanneemt uit het bedrijfsleven.

Als een ding duidelijk is dan is het wel dat de debatten heel veel uitmaken. Het is daar waar de kandidaten zich aan elkaar meten en het publiek het kaf van het koren scheidt. Al het geld in de campagnekas, de beste spindoktors en alle reclame kan niets doen aan een verkeerde uitspraak of perfect getimede, vernietigende oneliner, live op tv. Het is geen perfecte graadmeter. Lang niet alle debatten zijn even goed georganiseerd of gemodereerd. Vaak komt er ook weinig echt constructiefs uit, zoals dit jaar wel erg duidelijk werd tijdens de republikeinse debatten. Maar er is nog altijd geen betere manier, los van direct contact met de kandidaten, om uit te maken wie de beste keus is.

Hier op Aruba is het politieke debat in de afgelopen jaren gedegradeerd van politieke leiders die scherp doch inhoudelijk op elkaar ingingen naar een kakofonie van beledigingen, niet alleen tussen politici maar net zo hard tussen aanhangers op de radio en in sociale media. In een discussie – jawel, ook een felle – moeten tegenstanders elkaar genoeg kunnen respecteren zodat ze beiden de ruimte krijgen om hun punt te maken. Eind vorig jaar had Aldrich Croes (met afstand Aruba’s beste interviewer) voormalige partijleiders Nel Oduber en Henny Eman in zijn ochtendprogramma op de radio. Daaruit werd – nogmaals – duidelijk dat in hun tijd politici elkaar in de haren vlogen maar daarna gewoon weer samen de kroeg in doken. Dat hield de boel bij elkaar, in de zin van dat wanneer het er echt om spande, partijen elkaar alsnog konden vinden. We hebben het hier trouwens over de jaren van Status Aparte en de sluiting van Lago. Het ging echt ergens om. In die jaren gingen partijleiders tijdens de campagne gewoon met elkaar in debat. Veel gedoe eromheen natuurlijk, maar het gebeurde. Hoe schril is het contrast met de politici van nu. Tijdens de afgelopen twee verkiezingen is er slechts één lijsttrekkersdebat geweest. Een hele belabberde bovendien. Ondanks de miljoenen waarmee wordt gesmeten is het dus armoe troef. Het lijkt erop dat politici dit bewust doen, uit angst om die geinvesteerde campagnegelden niet met een domme fout onklaar te maken. En laten we eerlijk zijn, stemmers hebben tot nu toe ook niet meer van de partijen geeist. Een feest, t-shirts en stickers en natuurlijk het buurtbezoek lijken voldoende te zijn.

Of is dat nog zo? In 2013 was facebook een doorslaggevende factor en in 2017 zal het niet anders zijn. Sterker nog, in de afgelopen vier jaar is er een tendens ontstaan van meer inhoudelijk kritische opinie via sociale media op Aruba. Mensen zijn mondiger, er ontstaan burgerbewegingen en men heeft steeds meer lak aan traditionele autoriteit en hoe beleid wordt gevoerd. Misschien zwelt dat voor 2017 genoeg aan zodat de manier waarop campagne wordt gevoerd anders zal moeten.

Er is nog ruim tijd voor de campagnes om te beginnen, dus laten we alvast iets leuk proberen. Laten we de politieke partijen uitdagen om drie belangrijke dingen te doen voor 2017. Allereerst moet de wet campagnefinanciering dit jaar nog naar de Staten toe. Ten tweede moeten voor juli 2017 partijprogramma’s van alle partijen gepubliceerd worden en ten derde moeten er niet minder dan drie lijsttrekkersdebatten plaatsvinden voor de verkiezingen. Haalbare doelen, lijkt me. Laten we er samen voor zorgen dat ze worden bereikt.

Origineel gepubliceerd in Amigoe di Aruba op 10-03-2016

Top Ads
Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.