CMB BD

Ban planta!

Ban planta!
Top Ads
Top Ads
Top Ads

Het begint in de supermarkt. Je doet inkopen en merkt dat een paar jaar geleden nog het aantal zakken die je naar huis bracht voor hetzelfde bedrag twee keer zo groot was. Jouw inkomen daarentegen ging een stuk trager vooruit. Dan merk je dat de ene week er wel tomaten in de schappen liggen en de andere niet. Dan is er nog de groente en fruit die we tot nu toe nog van buurland Venezuela geleverd krijgen, maar voor hoelang nog aangezien ze daar zelf aan de rand van een economische catastrofe staan.

De een denkt er niet teveel bij na – genoeg andere dingen om je zorgen over te maken -, maar de ander kijkt iets verder en leest her en der dat we aan het begin staan van een wereldwijde voedselcrisis. Water wordt op veel plekken schaarser door de droogte die klimaatverandering met zich meebrengt en het ziet er vooralsnog niet naar uit dat het beter gaat worden. Eten wordt dus duurder en zelfs bepaalde populaire gewassen die veel water nodig hebben, zoals bananen en avocado’s, zodanig onder druk komen te staan dat ze binnen afzienbare tijd niet meer wijd verkrijgbaar zullen zijn. Allerlei doemscenario’s komen bij je op, die hier ook nog eens extra hard zouden kunnen aankomen omdat Aruba een eiland is die sinds halverwege de vorige eeuw zo goed als volledig afhankelijk is geworden van import.

Daarvoor waren we nog redelijk zelfvoorzienende boeren en vissers. Volgens de verhalen van mijn vader en oom, en van de vaders, opa’s en ooms van velen, was dat snoeihard werk, elke dag van voor zonsopgang tot na zonsondergang. De opbrengst was vaak bescheiden, maar er werd gedeeld en de kleine gemeenschapjes verspreid over het eiland hielden stand. De raffinaderij, ambtenarij en later toerisme brachten welvaart en Arubanen lieten het harde leven in de cunucu achter zich. Veel landbouwgrond werd bouwgrond voor woningen en infrastructuur, maar er werd nog altijd huurgrond uitgegeven aan wie nog wilde verbouwen of geiten houden. Veel stukken daarvan werden echter toch vooral gebruikt als weekendverblijf voor de familie, waar opa zich alsnog kon toeleggen aan zijn hobby. De opbrengst bleef gering door droogte, hoge kosten gebrek aan nieuwe kennis om aanpassingen te maken en gebrek aan steun doordat Santa Rosa jarenlang stil lag. Een paar jaar terug kwam daar verandering in. Santa Rosa werd plots een meer proactieve overheidsdienst, met meer service en voorlichting. De tijdsgeest vroeg er ook naar, want beetje bij beetje hebben meer mensen behoefte om zelf in hun tuin of in de cunucu die nog in handen van de familie is te verbouwen. Of het voor de lol is, uit ‘back to the roots’ hipheid, of omdat ze het voedsel in de supermarkt niet vertrouwen, steeds meer mensen willen het proberen. De vraag naar lokaal en organisch is nog niet groot, maar wel groeiende.

Zelf ben ik met mijn vader ook aan het beginnen. Mijn reden is vooral omdat ik de nieuwsberichten enigszins geloof, zelfvoorzienend wil zijn en met anderen wil kunnen delen in het geval van een voedselcrisis. En ook omdat ik het leuk vind om met zand en werktuig te klooien. Mijn gepensioneerde vader heeft zijn hele leven lang de cunucu eigenlijk nooit losgelaten en nu hij de tijd en ruimte ervoor heeft legt hij zich vooral toe op het watervraagstuk. De plannen en discussies die we hebben zijn razend interessant en we leren elke keer wat nieuws.

Het is van belang dat lokale landbouw wordt gestimuleerd. De kennis en de techniek van nu kunnen verbouwen in onze omstandigheden rendabeler en toegankelijker maken dan in de tijd van onze voorouders. Het plan om de primaire sector belastingvrij te maken is daarom ook toe te juichen, al vermoed ik dat de minister van Landbouw het ook pusht vanwege zijn aanvraag voor vijf hectare huurgrond.

Origineel gepubliceerd in Amigoe di Aruba op 03-03-2016

Top Ads
Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

1 Comment

  1. Geraldine Romero

    Een prachtig idee, ben ook begonnen het een en ander te planten, het gaat wat traagjes door verschillende omstandigheden, de grond is te hard en klei achtig waardoor de wortel van de planten na een tijdje uitsterven, dus moet ik planten in grote plastic bakken, en hopen dat als deze planten wat groter worden de grond ingaan.
    Het regent nauwelijk op Aruba dus er blijft niks anders dan constant zelf water geven.
    Het zou prachtig zijn als iemand op verzoek langs kan komen om wat ideetjes te geven, over plantenvoeding, plantenziekten enz.

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.