CMB BD

Tellen tot tien

Tellen tot tien
Top Ads
Top Ads
Top Ads

giphy-facebook_s

Het is tijd voor pas op de plaats. Als er een ding is dat duidelijk is geworden in de afgelopen weken hier op Aruba is dat de reageercultuur op sociale media net iets teveel van het goede is geworden. Aan de ene kant is het fantastisch dat burgers bewust zijn van hun macht en zelf in actie gaan wanneer zij ergens niet mee eens zijn. De acties rond baby Lunah begonnen sterk en toonden de kracht van sociale media, totdat ook in diezelfde adem de donkere kant van het medium naar voren kwam. Nep-accounts, scheldpartijen, manipulatie, tot aan bedreigingen toe.

Er waren verschillende dieptepunten. Zo werd zelfs de familie van de minister van Volksgezondheid bij de haren erbij getrokken en werden artsen bedreigd. Bizar werd het toen op gegeven moment op een nieuwssite een opiniestuk werd geplaatst waarin toch vrij specifieke informatie over de omstandigheden van Lunah naar voren werd gebracht, zonder auteursvermelding. De backlash over de toon en stelling van het stuk was enorm. Feit blijft dat er constant door betrokken partijen met patiëntinformatie van Lunah werd rondgestrooid. Minister Schwengle probeerde van zijn kant nog wat goed te praten tijdens zijn persconferentie gisteren door te zeggen dat de patiëntinformatie die ook hij rondstrooide algemeen bekend was en inherent aan het syndroom waar Lunah aan lijdt. Het is een ding wanneer ouders dit soort informatie naar buiten brengen om een burgerinitiatief op gang te brengen, maar wanneer instituties in reactie op de beweging zelf ook vanalles bekend gaan maken, dan is het eind zoek en krijg je een groeiende olievlek van ethische misstappen. Geschreeuw over de rug van een zieke baby. Zoveel PR-mensen (en lui die denken dat ze PR-mensen zijn) bij de instanties en niemand die stilstaat bij een van de gouden regels: Nooit meteen happen. Spreken is zilver, maar zwijgen – of in ieder geval eerst tot tien tellen voor je je mond opentrekt of je typvingers inzet – is vaker dan niet goud. Dat geldt voor iedereen. Ook voor mij en God weet hoe vaak ik mijzelf in bedwang probeer te houden. Opinie is notabene waar ik mijn boterham deels mee smeer. En de online megafoon die Facebook heet is zo verleidelijk. Echt waar, the struggle is real. Maar even naar buiten lopen en tot tien tellen kunnen we hier allemaal gebruiken. Het voorkomt ellende.
Uiteindelijk kregen de ouders van Lunah groen licht van AZV om met hun kind naar Colombia te gaan voor een second opinion. Fantastisch en laten we hopen dat Lunah’s leven hierdoor langer en – belangrijker nog – draaglijker wordt. Van hun kant is de PR-campagne meer dan geslaagd want de burgeracties gaan nog even door met cupcakesales en allerlei andere toffe initiatieven, totdat het volgende initiatief zich voordoet. Geld blijft dus nog even binnenstromen om de zorgkosten te kunnen dekken, maar dat brengt ook verantwoordelijkheden met zich mee. Tot nu toe heeft de familie van Lunah nog niet bekendgemaakt hoeveel geld precies is binnengehaald, onder andere door een grote inzamelingsactie tijdens carnaval. Bekend of niet, dat bedrag zal waarschijnlijk nooit genoeg zijn om alle komende kosten te kunnen dekken. Maar als er geen openheid is over hoeveel geld waar naartoe is gegaan kan een volgende oproep om te doneren misschien wat stroever verlopen. “Want had ik vorige keer niet al x bedrag gegeven? Waar is dat naartoe gegaan? Hoeveel hebben ze nou nodig?” Vragen waar je in die positie niet mee bezig wilt zijn, want je hebt een zieke dochter om te verzorgen.

Aangepaste versie. Origineel gepubliceerd in Amigoe di Aruba op 11-02-2016)

Top Ads
Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.