CMB BD

Futureproof

Futureproof
Top Ads
Top Ads
Top Ads

Niet een maar twee artikelen in de Nederlandse media over hoe zowel burgers als politiek in Nederland over het Caribische deel van het Koninkrijk denken. Het AD schrijft over een peiling van Maurice de Hond onder ruim 2000 respondenten waaruit blijkt dat er toch een meerderheid is (grotendeels bestaande uit PVV-stemmers) die de De West liever kwijt dan rijk is en dat het niet eerlijk is dat Nederland de banden niet eenzijdig kan verbreken. Ergens heeft het misschien ook wel te maken met timing, want op dit moment is er met de vluchtelingencrisis al veel negatieve aandacht voor bruine mensen. Dan kan dit er ook niet nog eens bij, zou je bijna zeggen. Politiek Den Haag voelt kennelijk die druk vanuit de koopgoot en de kroeg, want Ronald Plasterk zegt nu opeens aan de vooravond van 10-10-10 dat de staatkundige constructie binnen het Koninkrijk ‘moet meebewegen met de ontwikkelingen’. “Ik voorspel dat we over 25 jaar niet meer in dezelfde constructie zitten.” Een paar jaar geleden was zijn toon toch anders. Plasterk erkende dat een Koninkrijk met vier landen met een oceaan ertussen niet echt voor de hand ligt, maar dat er een historische band was. We moesten elkaar zien te blijven vinden. Maar ja, dat was een paar jaar geleden. De toon nu is wat botter, misschien ook wat meer gelouterd na wat in de afgelopen twee jaar allemaal is gebeurd in de landen, hoe Nederland daarop heeft gereageerd met aanwijzingen en hoe vervolgens de landen weer daarop hebben gereageerd met brieven en bezoeken aan de VN. En natuurlijk wordt er ook gekeken naar draagkracht onder de Nederlandse burgers, ook al volgen zij dat hele verhaal niet echt en geloven zij gemakshalve nog altijd bijvoorbeeld dat de Nederlandse Antillen nog bestaan en dat Aruba miljoenen van hun belastinggeld wegzuigt. Bij de officiële afsluiting van 200 jaar Koninkrijk (toch ook een beetje ons feestje) wist het overgrote deel van de Nederlanders niet eens dat er wat te vieren viel. Het feest zelf – een protserig gebeuren op de Amsterdamse grachten een week of wat terug – legde nadruk op de geschiedenis van Nederland en gaf nauwelijks aandacht aan de rest van de landen. Arubanen worden nu door notabene het Arubahuis afgeraden om naar Nederland te verhuizen omdat een uitkering en sociale huisvesting voor Rijksgenoten niet meer vanzelfsprekend is. Het zijn kleine en grote dingen die een teken aan de wand lijken te vormen.

Er waait een andere wind in Europa en zeker ook in Nederland, waar na vijf voor iedereen lastige jaren in de huidige constellatie men steeds meer toe lijkt aan inventariseren en vooruit kijken. Op zich niks mis mee, alleen lijkt Nederland ook nu weer vanalles in haar eentje te willen beslissen. Plasterk vergoeilijkt de asymmmetrie binnen het Koninkrijk met het feit dat 98 procent van de bevolking in Nederland woont. Niet alleen is dat een flauwe dooddoener, maar het grootste deel van die 98 procent kent ons alleen van de last-minute deals reclames van TUI en KLM. Wat vertegenwoordig je dan precies? Een Rijksministerraad en een Raad van State proportioneel naar bevolkingsaantallen zijn niet meer van deze tijd. Sterker nog, die doelbewuste asymmetrie vertegenwoordigt precies waar de dekolonisatiecommissie van de VN in de jaren ’50 van de vorige eeuw voor waarschuwde toen het Statuut van het Koninkrijk daar werd gepresenteerd. Maar zelfs als je uitgaat gaat van de bevoogdende post-koloniale mindset van het moederland die met raad en vooral daad over de kleintjes waakt moet je erkennen dat de kleintjes steeds mondiger en zelfs ook wat volwassener aan het worden zijn. Het is ook om die reden dat een onafhankelijke geschillencommissie gewenst is. Maar dat gaat dus niet gebeuren. Plasterk wil dat de Raad van State die taak op zich neemt en ik kan mij in ieder geval niet voortellen dat Nederland iets gaat wijzigen aan de Rijksministerraad of aan Artikel 43. Als er wat verandert, dan gebeurt dat waarschijnlijk eerder in het kader van elkaar loslaten dan naar elkaar toegroeien.

Daarom is het nu tijd voor ons om echt rekening te gaan houden met een toekomst zonder, of in ieder geval met minder Nederland, en er ook naar handelen. Niet omdat wij dat zo graag zouden willen, maar omdat Nederland ons aan het loslaten is. Ondanks al onze pogingen tot toenadering en win/win-scenario’s. Wij kunnen onze koppen niet langer in het zand blijven houden, want voor je het weet zijn we gezien. Dat betekent niet dat we net zo’n negatieve houding moeten aannemen als Nederland. Er is en blijft een band en daar waar er mogelijkheden zijn moeten we die ook blijven pakken. Maar onze tijd en aandacht moet nu shiften naar onszelf en onze regio. Ik las laatst over hoe de regering graag in zee wil met een Nederlands bedrijf die met behulp van algen de operatie van de raffinaderij duurzamer zou maken. Daarna kwam ik erachter dat een lokaal bedrijf eerder hetzelfde had voorgesteld maar werd afgewezen. Dat is nou zoiets wat voortaan niet meer kan gebeuren, willen wij als land vooruitgaan. Ik pleit niet persé voor ‘eigen volk eerst’, maar wel voor een beleid waarin niet wordt blindgestaard op Nederlandse ‘brand names’. Zeker niet wanneer er lokale initiatieven zijn die het wellicht ook zouden kunnen.

We zijn doorgaans bezig met de toekomst, meer dan voorheen en dat is op zich goed. De nadruk ligt echter op zaken die op zich snel resultaat brengen zoals duurzaamheid, infrastructuur en meer capaciteit. Maar willen we Aruba echt futureproof maken dan moeten we eindelijk eens gaan investeren in onszelf voor de lange termijn. Onderwijs, good governance, financiële en fiscale verantwoording, transparantie, diversificatie, stimulering van lokale MKB en samenwerkingen zoeken binnen de regio, los van Nederland. We moeten aan een proces van politieke volwassenwording beginnen om echte stabiliteit te kunnen garanderen. Meer volwassen discussie, minder rellen. Al het bovenstaande moet in ieder geval op de agenda voor de verkiezingen van 2017, maar het liefst nu al. Nederland en wie weet zelfs de andere landen in het Koninkrijk kijken al vooruit. De tijd van afwachten is voorbij.

(Gepubliceerd in Amigoe di Aruba op 08-10-2015)

Top Ads
Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.