Kodak-moment

Kodak-moment
Top Ads
Top Ads

Zie ze samen poseren voor de foto. Mark Rutte met zijn lange armen om de drie Caribische premiers heen. Breed grijnzend alsof het een reunie is van zijn oude dispuut. Whiteman, Gumbs en met name Eman die er weliswaar lachend, maar ook wat ongemakkelijk bij staan. Eman die lacht als een boer met een abces in zijn kies en oogt alsof hij overal zou willen zijn, behalve daar naast de man die hem een jaar geleden nog zo had gekweld. Het ongemak binnen het Koninkrijk kan niet beter worden omschreven dan in deze ene foto. Op dezelfde dag dat de foto in de pers verschijnt wordt ook de brief van de premiers van Aruba, Curacao en St. Maarten aan Rutte gepubliceerd. De drie landen maken in duidelijke taal kenbaar dat zij niet langer zullen meewerken aan aanwijzingen van de Koninkrijksregering aan de gouverneurs. Genoeg is genoeg. De Raad van State heeft gesproken en The Three Amigos zijn er klaar mee. Artikel 43 van het Statuut is geen vrijbrief om zonder meer toezicht op te leggen op intern beleid. De gouverneur is een onafhankelijke entiteit en geen instrument. Daarbij merken ze niet eens zo fijntjes op dat de de VN al in de jaren ’50 van de vorige eeuw had aangegeven weinig fidusie te hebben in de intenties van Nederland om de eilanden echt los te laten na invoering van het toen nog nieuwe Statuut.

De brief is netjes getimed. De drie premiers waren zoals afgesproken in New York komen opdagen om tijdens de plenaire VN-vergadering mee te lobbyen voor een niet-permanente zetel voor Nederland. Ze blijven roepen ‘het Koninkrijk’, maar de zetel is gewoon voor Nederland, dat weet iedereen. Wij worden heus niet gebeld als er een besluit moet vallen over een of andere militaire interventie ver weg. Nederland heeft al een jaar of wat haar zinnen gezet op die zetel en niet alleen wordt de koning ingezet, de Caribische landen – en het lijkt er ook op dat met name Aruba hierin voorop liep – dragen netjes en trouw hun steentje bij, met als voorlopige climax de VN-vergadering van de afgelopen dagen. Op zo’n moment ga je juist niet dwarszitten door niet mee te werekn, zullen ze hebben gedacht. Maar je maakt precies op dat gespannen moment wel je punt duidelijk. De brief – die waarschijnlijk al lang klaarstond – werd in New York ondertekend en naar Den Haag gestuurd. Een leuke verrassing voor Rutte wanneer hij terug is op kantoor. Of zou hij er al van hebben geweten in New York? Zouden de drie premiers hem op de gang tegen de muur hebben gedrukt? “Luister Mark, alles leuk en aardig. We zijn komen opdagen voor dit hele gedoe en spelen netjes mee. Maar hou jij je voortaan ook aan de afspraken van het Statuut of er komen problemen.” Dat zou nog eens wat zijn geweest. Misschien dat daarna die foto werd gemaakt, met een joviale Rutte die extra hard zijn best deed om gezelligheid en verbroedering te veinzen. Misschien wist Rutte nog van niks en liep hij lachend voor het Kodak-moment in een mes die hij later pas in zijn maag zou voelen.[/caption]

De vraag is nu wat de gevolgen zullen zijn van deze brief. Gaat de media in Nederland zich ermee bemoeien en komen er Kamervragen? Komen er nieuwe formele afspraken tussen de landen en, wie weet, alsnog een geschillenregeling? Zullen we moeten wachten tot Nederland weer ingrijpt in de West en de landen zich aan hun woord zullen moeten houden? Ligt Rutte hiervan wakker? De vraag stellen is hem misschien al beantwoorden.

(Gepubliceerd in Amigoe di Aruba op 01-10-2015)

Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.