CMB BD

Op z’n Grieks

Top Ads
Top Ads
Top Ads

Vorige week betaalde Griekenland haar schuldaflossing bij het IMF niet. Zelden was het het beeld van een klok – ik vermoed van de Centrale Bank in Athene – die middernacht slaat zo dramatisch op TV gebracht. Ook opvallend; de wereld verging niet daarna. De euro klapte niet in en de straten in Europa stroomden niet vol met het bloed en geschreeuw van in paniek geschoten effectenbeurshandelaren. Ook op Aruba ging het leven door. Het College Financieel Toezicht kwam even langs voor een werkbezoek en de door hun aanbevolen verhoging van de BAZV ging met het gebruikelijke misbaar door de Staten. Ook was er eindelijk een kandidaat voor de Arubaanse zetel in het CAFT. Geen officiële naam nog, maar kennelijk werd een gevierde oude rot uit het zakenleven zo gek gekregen om op de toch vooral voor de sier geplaatste zetel plaats te nemen en een leuke opdaagpremie uit Den Haag op te strijken. De zaken lopen dus, hoe pijnlijk ze ook mogen zijn. Maar ze lopen. Er is overzicht. Het zijn ieder geval geen Griekse taferelen.

De vergelijkingen die worden gemaakt tussen Aruba en Griekenland gaan, ondanks een grappige pfoto op Arubamemes, lang niet allemaal op. Nou, vooruit: wat Tsipras en Varoufakis allemaal hebben lopen roepen in de aanloop naar de stemming van vorige week (‘Chantage!’ ‘Terrorisme!’) doet wel heel erg denken aan Eman en Yrausquin vorig jaar (‘Verkrachting!’ ‘Pistool tegen ons hoofd!’). Het zou helemaal lachen zijn geweest als Tsipras ook in hongerstaking was gegaan. Ook een gelijkenis: de lange schaduw van het IMF, altijd en overal aanwezig en onverbiddelijk. En tenslotte: Guy Verhofstadt die gisteren in het Europarlement Tsipras met veel geschreeuw en handgebaren duidelijk probeerde te maken dat hij onder meer de publieke sector moet inkrimpen. Maar de ene astronomische staatsschuld is de andere niet – Tsipras en Eman lijken bovendien qua temperament complete tegenpolen van elkaar – en daarmee houden de gelijkenissen dus ook op.

Wat nu gebeurt tussen de bakermat van de democratie en de oude wereld is bovendien, in tegenstelling tot ons kleine ‘isla inutil’ Aruba compleet ontspoord. Het doet denken aan de irrationele politieke bokkensprongen uit het begin van de vorige eeuw die leidden tot twee wereldoorlogen en waarna vanalles werd afgesproken om herhaling te voorkomen. De Westerse beschaving zoals wij nu kennen is zelfs grotendeels gebaseerd op die afspraken van na ’45. In Griekenland werd een referendum gehouden over een Europees aanbod dat allang niet meer op tafel lag. Dat slaat toch nergens op? In Athene is het openbaar vervoer nu gratis. Kost het openbaar vervoersbedrijf een miljoen euro per dag. Maar dat maakt nu even niet uit. De banken zijn dicht, meer dan 60 euro kan je niet meer pinnen en gepensionneerden lijden honger. Komt de Grexit dan worden IOU’s het betaalmiddel. Grieken hebben niets te verliezen en wie niets te verliezen heeft, die is pas echt ontketend. Dat kan verkeerd uitpakken (zie Mike Eman vorig jaar), of juist goed. Tsipras, nu zonder dwarse academicus en eeuwige badass Varoufakis aan zijn zijde, komt nog steeds niet met voorstellen en lijkt all-in in te willen zetten op een mogelijke deal met de top van de top van Europa. Geen tijd voor Dijsselbloem, hij wil Merkel en Hollande. Kwijtschelding. We hebben genoeg geleden onder het IMF. En het gekke is: wie weet lukt hem dat ook, want in ieder geval Merkel heeft thuis te maken met het verwijt dat zij Europa niet bij elkaar kan houden. Dan wordt de vraag hoe lang de arm van die andere sterke vrouw, Christine LaGarde, daadwerkelijk is. Tsipras heeft nu definitief tot vandaag gekregen om met iets te komen, maar hij is dus zeker niet de enige die onder enorme druk staat. Spannend. Veel spannender dan Aruba, maar ook weer niet zo spannend dat de wereld op het punt staat te vergaan, als je de analisten op het Nederlandse journaal mag geloven. Die bezweren dat een Grexit weliswaar tot een smet op de euro zal leiden, maar nog niet tot een catastrofe. Het is maar Griekenland, toch? Maar ondertussen heeft Spanje wel droogjes aangekondigd een staatsschuld van 1000 miljard te hebben. Portugal en Italië gaan ook al heel lang niet lekker. In die landen moet maar een regering aan de macht komen die heil ziet in de Griekse aanpak van jennen en afwachten (misschien ligt daar ook de werkelijke angst van de rest van Europa. Geef je toe aan één, dan volgen de anderen), en wie weet wankelt Europa. Wankelt Europa, dan wankelt Nederland en vergis je niet, dan wankelen wij ook. Een vriend van me kwam laatst met het volgende: Wat als de hemel wel valt? Wat als bijvoorbeeld de euro wel een klap krijgt of staatsobligaties van landen zoals Nederland opeens minder lekker gaan liggen op de markt? Gaan potjes waar wij geld uit krijgen dicht? Gaan Europese investeerders weg vanwege de crisis thuis? Komen de hub, de ferry, maar ook kunstfondsen en misschien zelfs het windmolenpark – alles waar Europees kapitaal achter zit dus -, zomaar op de tocht te staan? Toch uitkijken dus. Wordt het zo alsnog spannend op Aruba.

(Gepubliceerd in Amigoe di Aruba op 09-07-2015. UPDATE: Inmiddels heeft Griekenland een voorstel ingediend, dus wie weet komen ze eruit. Zoals men bij dit soort dingen er altijd wel uitkomt na verloop van tijd.)

Top Ads
Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.