Uit dezelfde wortel

Top Ads
Top Ads

Arubaanse temperaturen in Nederland vandaag. Hoe kan het anders, zou je bijna zeggen. Toch hebben de rellen in de Schilderswijk nog maar weinig meer te maken met Mitch Henriquez. In Den Haag en andere grote steden in Nederland broeit al langer wantrouwen tussen burgers – veelal allochtonen – en politie. Video’s van vaak toch wel buitensporig politiegeweld worden de laatste jaren wel vaker gepost. Een zwarte moeder die voor de neus van haar kinderen tegen de grond wordt gewerkt, een blanke fietser die hetzelfde overkomt omdat hij in de verkeerde richting zou rijden. De beelden van de dood van Henriquez waren een stortvloed waar een druppel al genoeg was om de emmer over te laten lopen.

Het lijkt erop dat geen middel wordt geschuwd om de rellen te sussen. De Rijksrecherche komt snel met een voorlopig oordeel waarin wordt aangegeven dat de agenten wellicht verantwoordelijk waren en zijn geschorst. Voor de familie en andere Arubanen die protesteerden was dit afdoende, maar toch gingen de rellen door. Er liep al een gerucht dat een van de betrokken agenten van Arubaanse komaf is. In Nieuwsuur wordt dan de neef van Henriquez opgevoerd die mag zeggen dat de uit de hand gelopen aanhouding volgens de familie geen racistisch motief heeft aangezien een van de agenten ‘die het ergst hebben gehandeld’ zelf Arubaan is. Toch gingen de rellen door en intussen werd op Aruba de familie van de agent bedreigd omdat hun zoon verantwoordelijk zou zijn geweest voor de dood van een landgenoot. Ik blijf het een beetje apart vinden hoe snel die conclusie werd genomen door de neef van Mitch en hoe de Nederlandse staatsomroep dit met klem had bracht. Je zou er bijna niet aan willen denken dat rouwende familieleden van het slachtoffer op zo’n manier voor het karretje worden gespannen, ten koste notabene van een andere familie die nu op Aruba, ver weg van de Schilderswijk, door andere Arubanen het leven zuur wordt gemaakt.

Want wist de Arubaanse agent wel dat Mitch ook Arubaan was? Spraken zij misschien Papiamento met elkaar? En zelfs als hij het had geweten, maakt het wat uit? Hij was immers in functie en kennelijk had hij reden genoeg om Mitch aan te spreken en vervolgens ook weg te duwen, in plaats van aan te houden. Het werd uiteindelijk een noodlottige ontmoeting tussen twee ogenschijnlijk totaal verschillende yiunan di tera. De een heel erg van hier en de ander ingeburgerd daar. Een botsing van twee compleet verschillende werelden uit dezelfde wortel. Wat na dat contact gebeurde had niets met hem te maken, aldus de agent. Hij is daarom ook niet geschorst. Het waren zijn collega’s, niet hij, die de Arubaan hadden belaagd toen hij al op zo’n zes meter afstand van hem stond en een of ander gebaar maakte en riep dat hij gewapend was. Wat de agent echter niet ontkent is dat hij toeschouwers wegstuurde, terwijl zijn vijf collega-dienders vlak naast hem het leven uit Mitch Henriquez wegdrukten. Twintig minuten lang, aldus ooggetuigen. Dat is lang genoeg om er wat van te kunnen zeggen tegen je collega’s, denk je niet? Zo schoon zijn zijn handen dus zeker niet. Van niemand eigenlijk, want hoe tragisch de gebeurtenissen ook zijn, Henriquez maakte blijkbaar de verkeerde grap op de verkeerde plaats en op het verkeerde moment. En hoewel hij dat nooit met zijn leven had moeten bekopen valt daar wel wat voor te zeggen, hoe pijnlijk het ook is.

Wat nu in de Schilderswijk gebeurt gaat allang niet meer om Mitch Henriquez, hoe vaak zijn naam nog op straat en in het journaal zal worden genoemd. Wat nu rest zijn alleen maar verliezers, daar ver weg maar zeker ook hier. Rouwende familieleden aan een kant van het eiland die hun geliefde voor altijd kwijt zijn en bange familieleden aan de andere kant die na een wrange draai van het lot nu hun leven en dat van hun geliefde niet meer zeker zijn. Niemand nog die hier alles op alles zet om de boel te sussen. Even waren we met z’n allen weer eensgezind, al was het in woede. Nu keert het lichaam van Mitch terug naar de wortel, een verdeeld en verward huis. Ik vraag mij af of de agent ooit hier terug zal komen. En ondertussen blijft het heet daar, ver weg.

(Gepubliceerd in Amigoe di Aruba op 02-07-2015)

Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.