Nieuw

Top Ads
Top Ads

Deze week, ruim twee jaar voordat de verkiezingscarnaval weer losbarst, is de nieuwe politieke partij Aruba su Bienestar Organisacion (laat de grammatica even op je inwerken) aan de pers gepresenteerd. Midden in de hoofdstraat van San Nicolas is een pand gehuurd en in stemmig paars beschilderd. Mr. San Nicolas Cornelius Wilson liep rond en zag dat het goed was. De snacks stonden klaar voor de pers en er heerste een gezellige familiesfeer. De partij van Elton Lioe A Tjam – ooit kroonprins op de kieslijst van PDR totdat iets kennelijk misging in de aanloop naar de verkiezingen van 2013 en hij en Andin Bikker via de media met elkaar waren gaan bekvechten, maar goed daar hebben we het niet over – wil een meer transparante regering, met minder corruptie en meer inspraak voor de burger. Ook wordt de campagnekas openbaar gemaakt. Mooie politieke doelen die de andere partijen zeker ook mogen overnemen. Daarnaast wil ABO een immigratiestop en de mogelijkheid voor de regering om de raffinaderij te nationaliseren. Hier trekt de partij een aantal lijnen in het zand waarvan ik vrees dat lang niet iedereen overheen getrokken zal worden. Met de onvermijdelijke vergrijzing (kom maar op met die ouderenpartij voor 2017!) en de extra hotelkamers die op komst zijn, dankzij om te beginnen Bahia Principe en Zoëtry (grappig hoe de regering die duurzaam wil overkomen de meeste nieuwe kamers laat bouwen), zullen handen tekort komen. Die zullen echt ergens vandaan moeten worden gehaald. En nationalisatie van die grote hoop oud ijzer? Lioe A Tjam is er zelf van overtuigd dat de olie in de zee rond Aruba er al is – geen eigen hard bewijs, maar “vraag aan de regering waarom ze het niet zeggen” – en daarom is het juist goed om deze zelf te raffineren via een buitenlandse operator. Bovendien behoudt en cultiveert Aruba zo haar eigen technische kader, net als in de goede oude tijd, de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw om precies te zijn. Nieuwe partij, maar waar blijven de nieuwe ideeën dan?

Ik sprak Lioe A Tjam voor zijn persconferentie. Hij kwam bij mij over als bevlogen en sympathiek. De persconferentie zag ik later op de avond op TV. Daar was hij weer totaal anders. Voor een nieuwe partij die vernieuwend wil zijn zag ik veel van de oude Arubaanse demagogie waarin partijen en politici vanalles wordt verweten. Laat dat nou juist altijd de dingen zijn die blijven hangen bij de kijker. En laat dat juist datgene zijn waar ik als stemmer in ieder geval niet op zit te wachten. Ja, burgers zijn om allerlei dingen kwaad. Hun rechter stuurwiel dat opeens niet meer mag. Politieagenten die wellicht in tegenstelling tot hun er wel lekker uitzien in bikini, en op hun vrije dag wel plezier kunnen maken zoals volwassenen ooit plachtten te doen voordat mobieltjes en social media van One Happy Island een social surveilance state hebben gemaakt. En de Statenvoorzitter stemde tegen de begroting, hoe durfde zij! En Mike, er zullen vast wel mensen rondlopen die hem zelfs niet de persoonlijke opluchting kunnen gunnen dat hij een jaar later – niet eens als premier, maar gewoon als mens – er gewoon nog staat, met een ondertekende begroting op zak. Maakt even niet uit hoe. En oh ja, de benzine wordt weer duurder. De sfeer is inderdaad verpest de laatste tijd, en de ‘angry vote’ zal het ongetwijfeld goed doen, zoals altijd. Maar toch, het is verdomme eens hoog tijd voor nieuwe maatstaven. Die vaak ongeleide malheur domweg spiegelen met vingerwijzen en holle stemverheffing mag niet genoeg meer zijn om stemmers aan te trekken. Waar is de bevlieging? Waar is die X-factor waarmee een nieuwe partij opeens uit het niets de ‘people’s champ’ kan worden? Waar is het optimisme, de visie voor een maakbare toekomst voor iedereen, zonder neppe windmolen waar het stopcontact van mist?

Het leuke aan nieuwe partijen is het simpele feit dat ze nieuw zijn. De grenzen zijn nog niet allemaal getrokken, er is nog niets vastgeroest en er mag gedroomd worden. Zelfs de kleur en de logo zijn nog fris. Er is nog geen plek voor vetes – laat staan oude – en zeker niet voor zure taal. Ik zou tegen Lioe A Tjam willen zeggen: geniet daarvan. Nieuw ben je maar één keer. Wentel je in ieder geval in het optimisme daarvan. Problemen moeten natuurlijk aangekaart worden, maar wijs ook de weg en wees hoopvol. Toon dat nieuwe alternatief (en nu je toch daar bent, toon een nieuwe alternatief voor San Nicolas. Daar ligt trouwens ook de sleutel voor succes in 2017, maar dat heb je niet van mij, OK?). Ik weet, eerste indrukken vergeet je niet, maar wat mij betreft was eergisteren dus een valse start. Zand erover. ABO, Lioe A Tjam en elke andere nieuwkomer hebben net iets meer dan twee hele jaren om zich te (her-)definiëren en het politieke landschap een schop onder de kont te geven. Pak de popcorn. Let the games begin.

(Gepubliceerd op 21-05-2015 in Amigoe di Aruba)

Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.