CMB BD

De Goed Nieuws Machine

Top Ads
Top Ads
Top Ads

Afgelopen maandag was ik naar een persconferentie van de regering op de haven van Barcadera. Op zich niet heel bijzonder, het was een update over de voortgang van de verhuizing van de containerhaven en een kans voor premier Eman en minister De Meza om de boodschap van Aruba als hub nogmaals te onderstrepen. Dan sta je op zo’n haven en je hoort de verhalen aan, stelt wat vragen en zo wordt weer nieuws gemaakt voor de lokale media op het eiland. En maak je het niet zelf, dan wordt het wel voor je gemaakt. Twee cameramannen, drie persberichtschrijvers en vier fotografen in overheidsdienst liepen heen en weer en legden alles vast. Het resultaat later op de dag was een kleine lawine aan materiaal, kant en klaar voor TV, nieuwssite en krant. Dagen later zag ik nog items langskomen tijdens de nieuwsuitzending. Niet alleen van de persconferentie van maandag, maar ook van de ondertekening van het MOU tussen de regering en Port of Amsterdam van de vrijdag daarvoor. Het zou me niet verbazen als vanavond nog één laatste item uit een van deze twee gebeurtenissen uit de montage wordt geperst waarin iemand nog een keer uitlegt waarom het allemaal zo geweldig is wat er gebeurt. Voor de media is het makkelijk vangen. Je krijgt kant-en-klaar materiaal om je uitzending en pagina’s mee te vullen. Hoef je lekker niet de deur uit om zelf nieuws te maken voor een medium waar altijd tekort is aan content, op een eiland waar – laten we eerlijk zijn – toch niet zoveel gebeurt. Als regering maak je daar natuurlijk alle gebruik van om jouw agenda dominant te maken.

Dat deze regering hier ook een prioriteit van heeft gemaakt is algemeen bekend, maar na vijf jaar en toch wel de nodige verschuivingen binnen deze maatschappij mag je je wel afvragen in hoeverre het nog nut heeft. De hoeveelheid ervan is al een nadeel. Op een gegeven ogenblik filtert zelfs de trouwe aanhang al die berichten weg. Het zal allemaal wel. Je skipt door naar de zoekertjespagina, zoekt de muziekzender op en zapt naar de sitcom op kanaal 16. Het beoogde effect wordt allang niet meer bereikt. En als je even je filter weghaalt en het medialandschap bekijkt dan zie je alleen een grote, verstikkende deken van eenzijdige, kritiekloze en ouderwets paternalistische berichtgeving die een haast verdovend effect op je heeft. Als je er echt op gaat letten, dan bekruipt jou het gevoel dat je eigenlijk niet in zo’n land wilt wonen. Overheidsvoorlichters in landen als Venezuela en Noord-Korea daarentegen, zouden ervan likkebaarden.

Maar er is nog een factor dat het het blijven opereren van de Goed Nieuws Machine compleet nutteloos maakt. Want, even serieus, hoeveel mensen kijken nog naar lokale TV en gaan elke avond nog op de bank zitten voor het lokale nieuws? Alles staat toch al op nieuwssites, Facebook en Whatsapp? En hoeveel mensen luisteren nog naar de radio? En, nu ik toch hier ben, hoeveel mensen lezen in 2015 nog de krant? Deze column wordt hier in Amigoe geplaatst en vindt via die weg een vast publiek. Maar het neemt qua lezers pas echt vlucht wanneer het online wordt geplaatst. Niet op de Den Cayente blog, maar op Facebook waar het door mensen wordt geshared, steeds nieuwe lezers vindt en -belangrijkst nog – door die sharers en lezers wordt bediscussieerd. Dat is de kracht van social media. Naast deze mening, nog duizenden andere opinies, lofzangen, frustraties, uitingen van blinde haat en net zo blinde liefde. Kortom, een enorme versplintering van informatie en vooral: invloed. Wat jij uitzendt komt met een andere kleur dan je bedoeld had bij je publiek terecht. Dat is onvermijdelijk. De grote, meeslepende boodschap struikelt over talloze meningen en gaat voor ik weet niet hoeveel filters voor het jou bereikt. En belangrijker nog: jij legt er zogezegd ook jouw eigen al dan niet genuanceerde keutel op voordat je het doorgeeft. Het was ook om die reden dat uiteindelijk maar een honderdtal diehards bij Fort Zoutman stonden toen de premier in hongerstaking ging. En het was ook om die reden dat de straatprotesten van de oppositie geen massabeweging op gang konden zetten. Je gaat niet meer zomaar mee met de rest. Laat ik het anders zeggen: Betico Croes had zijn missie over een heel andere boeg moeten gooien als internet en sociale media al aan eind jaren ‘70 bestonden.

Wat ik zie gebeuren is een verdere versplintering van het politieke klimaat op het eiland en een opkomst van kleine nichepartijen met een specifieke agenda – vrouwen, Latino’s, ouderen -, die het geloofwaardigheidsvacuüm dat de twee traditionele partijen hebben gelaten, zullen willen opvullen. De vraag die je dan als politicus (of marketeer, hier op Aruba liggen die twee vakken eng dicht bij elkaar) stelt is, hoe pas ik mij aan en hoe trek ik er alsnog profijt van? Het antwoord ligt in authenticiteit. Je bent altijd eerlijk naar jezelf en je stemmer toe. Good luck with that!

 

(Gepubliceerd in Amigoe di Aruba op 26-03-2015)

Top Ads
Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.