‘Bon vibe’

Top Ads
Top Ads

Ik begrijp nog altijd niet die krampachtige neiging van Arubaanse bewindvoerders om de dysfunctionele relatie tussen Aruba en Nederland te proberen te verdoezelen. “De relatie is goed, we hebben intensief samengewerkt, we hebben rekening gehouden met hun zorgen en zij houden rekening met onze autonomie. Er staan harde afspraken voor verdere samenwerking en een softe toezicht op afstand.” Als je schone schijn wilt ophouden, doe het dan goed. Doe het niet wanneer je kan verwachten dat de week daarop de waarheid toch komt bovendrijven. Zeg waar het op staat. Er zijn nog geen afspraken voor 2015 en de invoering van een Cft is en blijft een heel erg reële mogelijkheid en voor sommigen zelfs al een fait accompli. Maar nee, de werkelijkheidsontkenning is sterk op het Bestuurskantoor. Alsof het in hun hoofden pas bestaat wanneer je erover praat. Dus praat er alsjeblieft niet over, in ieder geval niet buiten de muur. En dus hebben wij als publiek te maken met een nieuwe realiteit waar nog niemand over wil praten, behalve misschien de voorzitter en de secretaris van het Cft zelf. Want morgen in Den Haag valt de hakbijl, vergis je niet. Binnen de Rijksministerraad is het nog altijd 14-3 voor Nederland en is het niet meer dan een formaliteit voor Ronald Plasterk om de opdracht van Mark Rutte te volbrengen. Aruba krijgt eenzelfde soort Cft als Curaçao en St. Maarten, want zo wilde de Nederlandse minister-president het. Cadeautje voor jezelf, Mark. En ook nog eens zonder te hoeven saneren, dus gratis. Net op tijd voor pakjesavond.

Is het Cft onafhankelijk? De secretaris vertelde mij dat het geen Nederlands orgaan is, maar tegelijkertijd heeft het wel drie ‘eigenaren’, Curaçao, St. Maarten en, oja, Nederland. Dan heb ik wel een vermoeden wie van de drie de dienst uitmaakt. Hun argument is dat een Arubaanse Fiscal Counsil niet voldoende garandeert dat de controle op begrotingen onafhankelijk plaatsvindt. Nederland kan niet direct escaleren als iets niet in de smaak valt en adviezen op afstand van het Cft kunnen makkelijk terzijde worden geschoven. Waarom ging Nederland dan akkoord met een Fiscal Counsil onder de voorwaarde dat een lid door de Rijksministerraad zou worden aangewezen? Waarom al die moeite als het toch zou worden afgeschoten door het Cft? Was het om de gemoederen hier gerust te stellen en tijd te rekken tot er een hard dossier kon worden geproduceerd waarop het besluit voor een Cft zou kunnen leunen? Morgen wordt de laatste zet gespeeld, vrees ik, en we hadden het kunnen zien aankomen. Maar het enige wat de regering kennelijk wil doen is haar verontwaardiging alvast oefenen voor de spiegel.

De kans op een open discussie hierover te starten door open kaart te spelen werd in de afgelopen weken in ieder geval niet genomen. We praten er niet over. Doet me denken aan die hit van Jeon en Niro: verpest mijn ‘bon vibe’ niet. En verpest de ‘bon vibe’ van de pensionado’s ook niet door hun gelijkbedrag niet uit te keren. Maakt niet uit dat we het ons eigenlijk niet kunnen permitteren en volgend jaar zien we wel weer. Laat Den Haag maar voor wat het is. Tijd voor ham, ayaca en vuurwerk. Een voorschotje op de feestdagen, zeg maar, met goede vibes voor iedereen.

(Aangepaste versie. Gepubliceerd op 04-12-2014 in Amigoe di Aruba)

Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.