CMB BD

Lekker zen

Top Ads
Top Ads
Top Ads

(NOOT VOORAF: Gepubliceerd op 20-11-2014 in Amigoe di Aruba. Dit was daags voor het bezoek van Van Zwol die kennelijk op een fiasco uitliep. Op het moment van schrijven wees de informatie die ik had – de Memorie van Toelichting van de suppletoire begroting en diverse verklaringen van onder andere premier Eman en minister Plasterk, zowel  voor als na de laatste vergadering van de Rijksministerraad – in een bepaalde richting. Dat bleek echter helemaal anders uit te hebben gepakt. Soms sla je de plank dus helemaal mis, kan gebeuren. Maar misschien hebben de gebeurtenissen van afgelopen weekend deze column juist weer een andere smaak gegeven. En daar valt ook wel wat voor te zeggen. Enfin, het is dus alles behalve zen. We hebben in ieder geval een paar spannende weken voor de deur…)

De suppletoire begroting – plus drie andere begrotingen en, o ja, de bbo op de zorg – wordt behandeld. En natuurlijk is het weer raak in de Staten. MEP klaagt – terecht – bij de gouverneur dat zij, nu in de centrale commissie afgesproken is om toch maar te gaan voor blanco verslag, geen schriftelijke vragen meer kan stellen. De afspraak was kennelijk anders. AVP stelt dat MEP niet bij de centrale commissie aanwezig was waarin het besluit om te wijzigen viel. Of bij welke andere commissie dan ook. Als dat waar is, dan laat MEP de kaas van haar boterham wel erg makkelijk wegeten. En hoewel het misschien niet netjes is, afspraak is immers afspraak en budgetrecht is heilig, de keus voor blanco verslag is niet echt onverwacht. De regering heeft haast om met name de suppletoire begroting goedgekeurd te krijgen. Nederland kijkt namelijk mee. Nederland kijkt altijd mee.

Van Zwol komt weer langs om bij te bruinen en om details bij te werken met de regering. De suppletoire begroting van 2014 is een co-productie van Aruba, Binnenlandse Zaken en Cft. Het College gaat de begroting van 2015 ook toetsen en daarna blijven ze aanwezig op de achtergrond. Want wanneer de Fiscal Counsil – met daarin een stoel voor de Rijksministerraad – vanaf 2016 de begrotingen op evenwicht en duurzaamheid gaat toetsen kan haar secretariaat altijd blijven leunen op de expertise van het College. En daarmee heeft Mike Eman een van zijn beste politieke zetten ooit gespeeld. Alles leek er namelijk op dat Aruba onder permanent financieel toezicht zou komen te vallen. Dat is nu eigenlijk ook het geval, een beetje. Het is namelijk een stuk minder uitgesproken. Er staat geen kantoor in Oranjestad met Cft in koeienletters op de pui. Het toezicht is op afstand en indirect.

Voor een bewindvoerder is het belangrijk om niet gezien te worden als een papieren tijger. En zeker hier, waar niet het parlement maar de minister de echte macht heeft, is het van belang dat je handtekening dat gewicht blijft houden. Dan blijven mensen naar je omkijken wanneer je een begrafenis binnenloopt. Dan blijven ze in de rij staan om met je te praten en om een gunst te vragen. Je wil niet voor half worden gezien omdat een macamba uiteindelijk het laatste woord heeft. En zo is het misschien altijd wel geweest, het beeld voor lokale consumptie is wat telt. De harde baas, die strak in het pak uit de auto stapt, gevolgd door zijn eunuchs en, met een beetje mazzel, een knappe assistente. Dat beeld blijft niet alleen min of meer bewaard onder de afspraken die nu zijn gemaakt, het is het beste deal die Mike eruit heeft weten te slepen. Nu is het een kwestie van deze begroting en die van 2015 afronden, zodat Cft weer achter de struiken en uit het zicht kan verdwijnen. Voor een premier die na een hongerstaking door het hele Koninkrijk werd beschimpt, naar de koele kikker die na zo’n deal lekker zen-rondjes gaat rijden op de kartbaan spreekt niet alleen van veerkracht. Het is een bonafide wederopstanding.

De vraag is nu, wat vinden wij met z’n allen van deze Cft-light? Ik heb mensen gesproken die vinden dat inmenging van een Cft funest zou zijn voor ons vermogen en wil om dingen zelf op te lossen. Dan is er toezicht en wie weet zelfs dwingend advies op de achtergrond om dingen aan te passen, maar wat leren wij er zelf van? Ik denk zelf dat het de mogelijkheid biedt na dertig jaar om niet alleen onze zaken op orde te krijgen, maar ook om die adviezen als handvaten te gebruiken om in de toekomst er bovenop te blijven. Op papier zijn we gelijkwaardige partners, in de praktijk niet. Nog niet. Ik zeg: maak gebruik van de situatie, leer ervan en word sterker, gelijkwaardiger in de praktijk. Een geschillencommissie is een goed idee, om maar niet te beginnen over een misschien wat eerlijkere stemverdeling binnen de Rijksministerraad en de Raad van State. Nog mooier is een werkelijkheid waarbij ze niks op te merken hebben, omdat er qua universeel good governance simpelweg niks op te merken valt.

Top Ads
Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.