CMB BD

Ruis

Top Ads
Top Ads
Top Ads

Het vonnis van de rechter in de zaak Kenneth Wever vs Diario spreekt voor zich. De rechter is er goed voor gaan zitten deze keer en heeft de wijze van nieuwsgaring van de krant vakkundig uit elkaar getrokken. Verhalen die qua thema en insteek van de hak op de tak gaan. Claims en aannames die totaal niet onderbouwd worden. Het enige dat eigenlijk blijft staan is één lokale transactie van 30.000 florin en dat moet dus hard maken dat er geheime offshore accounts zijn en dat er crimineel geld wordt witgewassen. Geen harde bewijzen, geen wederhoor. In de grotemensenwereld zou iedere andere krant de verantwoordelijke journalist per ommegaande ontslaan en het volk op de blote knieën smeken om vergiffenis, maar ik kan me voorstellen dat in de Schotlandstraat de champagne werd opengetrokken op wederom een succesvolle campagne. Want een rectificatie kost niks en 5000 florin is weinig voor een maand lang de spanning opvoeren met een halfbakken verhaal om de aandacht van de constitutionele crisis af te houden en de AVP-fractie en de bellers van Pueblo na Palabra een mooi talking point te geven. En het verhaal gaat heus niet weg met een vonnis. “Ja, die macamba-rechter zal wel geoordeeld hebben, maar wij Arubanen weten dat waar rook is…” Het verhaal is, in ieder geval bij een gelimiteerde groep, blijven plakken en dat was het kennelijk allemaal waard.

Het is een en al verschroeide aarde bij de partijgelieerde media op het eiland. Bij Solo di Pueblo gooien ze ook van alles tegen de muur om te kijken wat blijft plakken. Nu is daar de overbruggingsregeling van ex-minister van Financiën Juan David Yrausquin het talking point. Nou valt er misschien toch wel wat te zeggen over een volwassen, gezonde en zeker niet domme kerel die tegen betaling thuis gaat zitten, maar aan de andere kant is een sabbatical ook best aan te raden. Een maandbedrag van 41.000 florin is in ieder geval wel heel erg dik verzonnen van Solo. Maar in de middag op de radiozender van Santa Cruz is het al een paar dagen het schandaal van de dag en dat is het allemaal waard. Het grappige is dat zowel Solo als Diario inmiddels zo diep in hun onderlinge en partijgebonden vetes vastzitten dat ze allang geen nieuwe lezers lijken aan te willen trekken. Als medium moet dat toch wel een van je eerste prioriteiten te zijn, jezelf blijven vernieuwen, aparte verhalen zoeken, jezelf uitdagen om inhoudelijk te blijven groeien om niet alleen met de tijd mee te gaan maar er ook middenin te staan als gids en arbiter.

Overigens ligt het probleem niet alleen bij deze kranten. Bij de overheid, de instanties en in het bedrijfsleven heerst ook nog altijd het achterhaalde idee dat alles met een persconferentie of bericht opgelost kan worden. Zelf ontvang ik dagelijks tussen de vier en zeven kant- en klare persberichten van de regering. Supereenzijdig en met een propagandistische toon die niet zou misstaan in Noord-Korea. Voor een krant die twee katernen moet vullen scheelt het enorm en daar wordt dankbaar gebruik van gemaakt. Maar of het ook daadwerkelijk gelezen wordt? Wat dat betreft zet ik dan ook mijn vraagtekens bij wat de daadwerkelijke penetratie is van zo’n verhaal over Croes of Yrausquin. Los van wat veel mensen van die kranten zouden denken is er nog een ander interessant gegeven. Niet lang geleden sprak ik met een eigenaar van een populaire nieuwssite. Volgens hem zijn de politiek getinte verhalen niet de grootste trekkers naar zijn site. Bezoekers komen pas binnenstromen wanneer er een auto-ongeluk wordt gemeld en al helemaal als het dodelijk is. If it bleeds, it leads. Wanneer het iets betreft wat dichtbij hun staat, een kennis, een bekend persoon in een voor hun herkenbare situatie, dan willen de meeste Arubanen het weten. Daarnaast heeft Facebook de verspreiding van opinie ook enorm veranderd en vooral versplinterd. Vandaar ook dat bijvoorbeeld de hongerstaking van de premier en de manifestaties van Grupo 7 geen grote aanhang hebben kunnen genereren. Staatsmedia hebben geen effect meer (hey hallo, TeleAruba en ATV), ze moeten concurreren met de mening van iedereen. En hoe meer stemmen je probeert over te halen, hoe meer ruis en des te stiller je blijft staan als burger. Misschien wordt het tijd voor de lokale media om eens daar op te letten en bij het publiek na te gaan wat het echt wil.

(Gepubliceerd in Amigoe di Aruba op 06-11-2014, hier met kleine correcties)

Top Ads
Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

1 Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.