CMB BD

Je hand overspelen

Top Ads
Top Ads
Top Ads

Ik was er niet bij gisteren. De afgelopen paar dagen voel ik mij niet zo lekker en ergens had ik er al een licht voorgevoel van dat het mis zou lopen. De afgelopen twee weken is de zwerende wond binnen onze gemeenschap alleen maar groter geworden. Dreigementen over en weer. Gekke opa’s met kapmessen op de foto. We relativeren allang niet meer, vatten gezonde kritiek op als een persoonlijke aanval en zien de vraag naar meer inhoud als een soort van onmogelijke opgave, een academische utopie terwijl het echt gewoon simpele boerenverstand is, of rumshoplogica. Noem het maar wat je wilt. Beloof alleen wat je kan waarmaken, versterk niet alleen de woede maar kom met praktische oplossingen. Zo moeilijk hoeft het toch niet te zijn? Als dit niet het idee is, wat dan wel? In plaats daarvan is laffe agressie onze realiteit geworden. Vroeger moest je tenminste nog voor je woorden staan als je wat zei. Tegenwoordig heb je neppe Facebook-accounts aan beide kanten die alleen maar gif in de ether spuien. Ongestraft, want roep nou zoiets hardop in iemand zijn gezicht. En helemaal als je in het echte leven een van de hoofdpieten bent, zoals ik me heb laten vertellen.

Intussen is het complete Cft-rapport eindelijk uitgelekt. Volgens mij was ik zelf de laatste die het kreeg toegestopt. Er staat niks nieuws in, maar zoals echte Arubanen betaamt is het pas een schande wanneer een buitenstaander het zegt. De indruk die ik er vooral van kreeg is een herkenbare. Iedereen kent wel iemand (of is zelf zo’n persoon) die enveloppen van de bank, de belastingdienst en later de deurwaarder ongeopend laat en in een hoek laat opstapelen. Ik heb daar nu even geen zin in. Ik laat mijn goede bui niet verpesten. Wanneer ik straks de bingo of de lotto win dan betaal ik dat allemaal wel af. Tra la la, la la, etcetera. Ik moet eerst even naar Samoa en daarna naar New York. Kop in het zand, want daar beneden kan je tenminste nog rustig naar je eigen wijsheden luisteren, zonder stoorzenders. Het is misschien met datzelfde gebrek aan realiteitszin en fatsoenlijke timing, of een aan Asperger neigend gebrek aan takt waarmee de meerderheidsfractie in de Staten deze week binnen enkele minuten zichzelf aan de sappige ambtenarenpremies hielp. Je verzint het haast niet. Hoe hard wil je zelf je eigen glazen ingooien?

Het bedje is nu dus meer dan gespreid voor de oppositie. En toch overspelen ze hun hand. Ik was thuisgebleven maar bleef aan de radio en aan Facebook gekluisterd. Hendrik Tevreden was indrukwekkend tot nadat hij het manifest van CAN indiende bij de ministers. Hij diende het in, ze liepen weg en daar had het af moeten lopen. Dan had je de wedstrijd gewonnen en was de tipping point een feit. Meer was echt niet nodig deze keer. Je had de massa, het was rustig. Zij waren al dagen in de hoek gedreven. En toch laat je de bal vallen.

Dat je als vergunninghouder van je eigen manifestatie wegloopt omdat het tijdstip van je vergunning verloopt, slaat eigenlijk helemaal nergens op. Een kapitein verlaat zijn schip niet, tenzij het natuurlijk nooit zijn schip was om te beginnen. MEP nam de manifestatie over en zo bleef men staan, ging men liggen voor de geluidstruck en werd geëist dat die avond nog de regering de tariefwijziging zou intrekken. Je weet dat het niet gaat gebeuren, dat de ministers via de achterdeur allang naar huis zijn gegaan en toch dring je zelf aan op een confrontatie. Als je daar de leiding over hebt is het je plicht om er in ieder geval voor te zorgen dat je mensen uiteindelijk zonder kleerscheuren thuiskomen. Dan kijk je wat verder en laat je het er niet op aankomen dat de politie misschien alsnog de fout in gaat. Dan ga je niet via je radiozender mensen oproepen om in grotere getale te komen. Manifesteren is je recht, maar wees voorzichtig. Egypte, Turkije en Hong Kong hebben wat meer economische pilaren dan wij met ons toerisme. En voor je het weet krijgt een oud vrouwtje een harde trap na van een wel erg laffe diender. Terwijl ze nota bene op de grond ligt.

Dat staat ieder geval in beeld, voor eeuwig en altijd. Jij en ik en de rest van de wereld hebben het gezien en zullen het blijven posten tot de dag dat hij naar huis wordt gestuurd, het liefst permanent. En excuses zijn op hun plaats van het KPA. Zeker ook voor het onnodig harde optreden van de ME. De mensen waren heus wel vanzelf naar huis gegaan. Het vertrouwen in het gezag van de politie staat hier op het spel, zeker nu er kennelijk nog meer manifestaties en zelf een mogelijk algemene staking op komst zijn.

(Gepubliceerd in Amigoe di Aruba op 02-10-2014)

Top Ads
Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.