Blijf weg

Top Ads
Top Ads

Achttien jaar geleden vertrok ik met de bursalenvlucht naar Nederland. Het was toen al duidelijk dat we nauwelijks waren voorbereid. We hadden getekend voor de lening en de verzekering zonder ook maar even na te denken over de ‘kleine lettertjes’. We wilden gaan studeren. Zelf wilde ik weg en eindelijk de wijde wereld in. Naast een slap preekje om je te gedragen en een paar kooklessen vooraf waren er in Nederland de centrale opvang en de opvangcommissies in de steden. In Groningen waar ik ging studeren stonden de nieuwe bursalen na die ene week er weer alleen voor. Misschien een paar keer per jaar werd ik gebeld door de mentor en af en toe viel er een brief van het Arubahuis in de bus. En zo hoorde het ook, al maakte het de kans van slagen van de hele investering van het land een stuk kleiner. Het moet ook een beetje survival of the fittest zijn, en je merkte dat een hoop van deze jongeren niet de veerkracht en weerbaarheid hadden om alleen in een grote stad in Nederland te overleven. Dingen als heimwee en het slechte weer spelen hun parten. Velen van hen zetten echter door, ondanks dat ze thuis teveel verwend waren geweest, met een te makkelijk leven met eigen auto, strand zon en zee. Te weinig discipline met afspraken en geld. Vooral van dat laatste had ik last, maar zo goed en zo kwaad als het ging wist ik te overleven. Soms op minder dan een euro per dag door mijn eigen mismanagement van geleend geld.

Voor mij en, naar wat ik achteraf heb begrepen, voor de meesten van ons, was studeren al voordat we in het vliegtuig waren gestapt een financiële ramp. Velen van ons hadden getekend voor enorme schulden – maximaal lenen bij IBG en de Arubalening erbij – en leefden jarenlang boven onze stand als verwende jonge sjeiks die soms zelfs een paar keer per jaar de oversteek maakten terug naar huis. Carnaval, kerst en zomer. In ieder geval een daarvan, want anders trokken wij of papa en mama het niet. Nederlandse ganggenoten verklaarden ons voor gek maar ja, zij kunnen elk weekend terug naar huis voor een lekkere maaltijd en om hun was door hun moeder te laten doen. Ik merk diezelfde naïviteit bij de bursalen die de laatste jaren gaan. Het blijven beschermde, relatief onschuldige kinderen van een klein eiland die de grote boze wereld intrekken. Hun ouders en zelfs de regering doen er alles aan om hen zo goed mogelijk uit te rusten voor de reis heen. Maakt niet uit hoe hoog de kosten en hoe groot de schulden achteraf. Later wanneer je je diploma hebt en terugkomt om te werken betaal je het terug en leeft iedereen nog lang en gelukkig. Hop, het vliegtuig in en we Skypen wanneer je bent aangekomen.

De hele situatie is net zo krom en geschift als zoveel andere hier op Aruba. Om te beginnen is het eigenlijk al een vrij onmogelijke opgave voor dit land om elk jaar weer tussen de 250 en 300 jongeren in het buitenland te laten studeren. Wat dat betreft zijn de fysieke afstanden net zo bepalend als 100 jaar geleden toen alleen kinderen met bepaalde achternamen de grote oversteek mochten maken. Met het nieuwe leenstelsel is het alleen maar moeilijker geworden en is de verwachting dat jongeren van niet vermogende families steeds vaker naar alternatieven zullen moeten gaan zoeken. Daarnaast is de operatie eigenlijk te groot om op te vangen en is de goed bedoelde voorbereiding en opvang nooit voldoende. Maar ja, beter dat dan niets en toch wordt er nog niet echt kritisch naar gekeken. Hoeveel verdient een mentor eigenlijk en worden zijn of haar prestaties wel getoetst? Is een mentor überhaupt nodig na die ene week opvang en misschien een maand of twee van follow-ups? Veel studenten zeggen dat ze maar weinig hebben aan het Arubahuis. Wie kijkt daar eens een keer naar met een frisse, harde blik? En dan is er nog de schuld waar je voor tekent, zowel in Nederland als op Aruba. Er wordt niks gedaan om bursalen ervan te weerhouden om maximaal te lenen en bij te brengen dat ze in Nederland naast hun studie zullen moeten gaan werken om hun schuld beheersbaar te houden. Het kan toch niet zo zijn dat Arubaanse studenten juist worden aangemoedigd om vooral te lenen en niet te werken?

Eenmaal met je bul in de hand sta je voor de keuze. Of blijven of je belofte waarmaken en terugkeren. De vraag is echter, terugkeren naar wat? Los van dat er buiten commerciële en zakelijke functies weinig aanbod is in de privé-sector en het als nieuweling op een kleine markt supermoeilijk is om een eigen bedrijfje te starten is er binnen de overheid een zogenaamde vacaturestop waar je misschien nog met een contract doorheen kan, als jij (of je ouders) tenminste bevriend bent met deze en gene. Kom je binnen, dan is het vaak in een functie waar je niet voor hebt gestudeerd, tegen een voor jouw titel te laag loon en binnen een werkcultuur met ondergekwalificeerde, vaak politiek benoemde collega’s, geen budget en weinig motivatie om dingen aan te pakken, laat staan te veranderen. En dan moet je ook nog een auto en een huis hebben, naast die studieschuld in euro’s die je in florin moet terugbetalen. Waarom was je ook alweer gaan studeren? Waarom ben je teruggekomen? Vind je het gek dat afgestudeerde Arubanen wegblijven?

Daarom zeg ik tegen de bursalen: Blijf weg. Haal je titel, ga daar werken, word een professional. Dat diploma is toch maar een begin. Kom pas terug wanneer de regering inderdaad de helft van de ambtenaren naar huis heeft gestuurd en jou op blote knieën smeekt om te komen werken, ongeacht jouw politieke kleur of die van je ouders (vergeet niet: ga niet voor minder dan smeken, dat is heel belangrijk). Kom pas terug wanneer starters en zzp’ers de mogelijkheid krijgen om hun bedrijf te laten bloeien en succesvol te worden, met een betrouwbare infrastructuur en heldere regels die voor iedereen gelden en door iedereen worden nageleefd, zodat jij ook de kans krijgt om de nieuwe De Veer te worden. Doe het niet voor minder. Kom pas terug wanneer je zeker weet dat het gore tuig voortaan met hun poten van de studiefinancieringspot afblijft en je zeker weet dat alle verantwoordelijken voor dat debacle bij Directie Onderwijs, maakt niet uit wie, met naam en toenaam aan de hoogste schandpaal worden gehangen. Kom pas terug wanneer je weet dat alles tot de laatste cent terug wordt betaald, al moeten ze tot hun 98ste benzine pompen nadat ze pijnlijk lang in de bak hebben gezeten. Kom pas terug wanneer het de moeite waard wordt om die schuld te dragen. Zwicht niet voor heimwee, loze beloftes of zelfs de wensen van je ouders. Blijf en maak jezelf waar, voor je eigen belang. Waar je ook terechtkomt, open je ogen, let op je centen en bloei op tot wereldburger. Alleen dan heeft Aruba wat aan je, mocht je zo gek zijn om terug te willen komen.

(Gepubliceerd in Amigoe di Aruba op 07-08-2014)

Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

18 Comments

  1. Calixta Kock

    Ik heb dit gelezen en vond dat dit helemaal klopt. Veel respect voor iemand die dit durft uit te spreken.Petje af.

    Reply
  2. Loydd Baptist

    Helemaal mee eens, prachtig doch duidelijk verwoord….groot Arubaans talent gaat gewoon verloren eenmaal op Aruba…hard gestudeerd, prachtige werk ervaring en dan te werk worden gesteld onder mensen die er zelf de ballen verstand van hebben….zucht…

    Reply
  3. Harry Buikhuizen

    Nog niks veranderd dus begin jaren “90 al verschillende keren voor gewaarschuwd, zoek maar eens het rapport ‘Een koude douche’

    Reply
  4. Yvonne Mutters

    Goed stuk !! Geldt natuurlijk ook voor de yu di Korsou die naar Nederland gaan. Het is ongelofelijk grof wat er met een deel van het studiefinancieringsgeld op Aruba is gebeurd! Toch is en blijft de brain drain doodzonde voor de toekomst van ‘onze eilanden’.

    Reply
  5. de Cuba Henry

    Spera cu nos representantenan politico, (algun di nan cu por lesa y comprende hulandes), hasie trabao di e informacionan aki! Esaki no ta ” Water naar zee dragen”, by the way, “niet letterlijk, maar figuurlijk”

    Reply
  6. bethauaBethsarim

    Okay I agree to some degree… thing is, really if the educated and entrepreneurial never come back the monkeys will start running the circus (or rather will KEEP running the circus). Anyway, I agree it’s messed up here, believe me, but I do not agree to stay away for good. Clear your debt, get some footing and if you wanna be here and change something… haul ass back and do the hard work (READ: STAY NUCHTER WITH YA CASH).

    Or don’t — it’s a FREE world after all! No shame in saying I don’t wanna help make the change happen, dat mag ook.

    But they will never beg, because dem monkeys will never see the need to, they can’t grasp the situation.

    So coming is not about putting any ultimatums of the circus, but deciding what you want to do.

    Reply
  7. gerrit brendel

    Je bent geslaagd.
    Dat is bewustwording en realiteitszin.
    Geen dromen, maar de weide wereld.Ik ben je dankbaar voor deze verklaring.
    Ik hoop dat alle beginnende nederlandvaarders (studenten) verplicht worden deze wijze woorden tot zich te laten doordringen. Het is het begin van bewustwording.voor de eilanden. En het is niets anders dan het beschrijven van de de battle die voor iedereen geld, die deze route neemt.
    Take your responsebility and enjoy live intense!!!

    Reply
  8. gerrit brendel

    En Nog iets.
    Laat je discrimineren, laat je uitlachen, laat ze (op het vaste land) naar de filistijnen lopen allemaal.!!
    Het is JOUW leven!!!. Degenen die het jou moeilijk maken hebben nog niet het niveau wat ze behoren te hebben. Hebben niet de inteligentie, en de knowledge om jouw situatie te beoordelen. Zij hebben geen idee, hoe moeilijk het is voor jou!!
    Laat het dus van je rug glijden, probeer je zo min mogelijk te ergeren en remember;
    RESPECT moet je verdienen, dat is niet gratis zoals ze op de eilanden vaak denken….
    En denk erom, je bent gezegend dat je kans krijgt dat je MAG studeren en houd er rekening mee dat die paar harde jaren jou voor de toekomst minstens 100 % meer salaris geeft dan de gemiddelde mens, en daarmee dus ook financieel een beter en ruimer leven voor alle verdere jaren van jouw leven en die van je toekomstige geliefden, en de wereld gaat voor je open….
    Dus de rug recht en tanden op elkaar, jou gaat het lukken. Vallen is niet zo erg-
    als je maar weer opstaat…… je kop schudt en doorgaat….!!!
    Succes!!!!

    Reply
  9. KD

    Triest, maar waar.
    Het Arubahuis moeten ze afschrappen. Grootste flop ooit!! Ik heb als oud studente ,gelukkig door mijn moeders opvoeding geleerd, wees zelfstandig. Éénmaal in Nederland geleerd dat het Arubahuis niks voorstelt, daarmee gestopt en doorgewerkt tijdens mijn studie om de schulden te beperken. Dat leren ze je niet. “Geld lenen kost geld”, wordt overal gewaarschuwd, behalve vanuit (het) Aruba(huis).
    Vriendjespolitiek zit helaas nou éénmaal in het systeem. Pas als dat eruit wordt geschopt, heeft het zin om terug te keren om de boel te herstellen.
    Vraag is en blijft dan wel: hoe en aan wie moet dat taak worden overgelaten?
    Oudstudenten die lacherig zeggen dat ze na +5 jaren nog geen bericht vanuit Aruba ontvangen om hun lening terug te betalen, moeten zich schamen. Maar aan de andere kant, is het Aruba dat geld blijft uitgeven en incasseert het dan weer niet terug!! Zo wordt de financiële situatie van Aruba ook nooit beter.

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.