CMB BD

Het brood is op en het spel is uit

Top Ads
Top Ads
Top Ads

Het WK is voorbij voor Aruba. Colombia en Nederland liggen eruit. Oké, we hebben de troostfinale en de paar Argentijnse en Duitse fans komen ook wel aan hun gerief, maar de koorts is over. Wat nu rest is de kater en de vragen. Want vluchten in brood en spelen kan niet meer.

De leden van het College Financieel Toezicht (CFT, maar sommige mensen willen de drie letters niet eens horen) zijn weggebleven. Het is niet helemaal duidelijk waarom, al schrijven lokale media dat ze op zich al weinig hadden om mee te werken, namelijk zes puntjes in een persbericht in plaats van een protocol en dat ze zich beschimpt voelden door een premier Mike Eman die keihard vol bleef houden dat hun deelname aan het onderzoek beperkt zou zijn, terwijl tot nu toe alles erop wijst dat zij alleen de klus zouden klaren. Op de koop toe zouden ze geen medewerking hebben gekregen. Ja, bekijk het dan maar. Trouwens, vergeet niet dat er morgen weer een vergadering van de Rijksministerraad is. Vooralsnog is dit het beeld van de relatie tussen Aruba en Nederland. Ik vraag me serieus af wat in godsnaam de cover gaat worden van Aruba Dushi Tera. Ik zie degenen die voor dat blad schrijven nu urenlang met een borrel bij de hand en opwellende traantjes van frustratie kijken naar een leeg computerscherm.

Zo voelt het dus om in de hoek te zitten waar de klappen vallen. Waar je hoopt van de touwen los te komen door keihard te ontkennen en te roepen dat de gouverneur moet tekenen terwijl je gewoon zelf akkoord bent gegaan met wachten tot het CFT-onderzoek klaar is. Alles om de aandacht af te leiden en de echte vragen af te wenden. We halen met z’n allen de gevallen minister op en maken er een emotioneel spektakel van. Juancho’s en Amy’s tranen waren oprecht, dat geloof ik wel. Op zo’n manier opstappen is voor niemand aangenaam en zeker niet voor een jonge, ambitieuze politicus. Maar ik vermoed toch dat hun verslagenheid meer te maken heeft gehad met de botte manier waarop dingen zijn gegaan dan met de situatie zelf. Geen hardere vernedering voor een minister dan tijdens een crisis niet ontvangen willen worden door de tegenpartij, terwijl de baas thuis wel aan de hotline hangt met Rutte. Want veel wijst erop dat Yrausquin en Eman dit wel hadden moeten zien aankomen.

Wat we weten is dat er begin dit jaar afspraken waren gemaakt. Zo zou een onafhankelijke commissie de begroting checken. Daar is door Aruba maandenlang mee gewacht totdat er eindelijk – niet in mei zoals afgesproken, maar in juni – een begroting stond en er geen commissie was om deze te controleren. Dan kan ik me voorstellen dat men in Nederland toch iets zal hebben gehad van: “Wat wil je dan?” Ook heel apart is de situatie rond de liquiditeit. Het is inmiddels naar buitengekomen dat Yrausquin voor het indienen van zijn verslag meerdere keren werd gewezen op de mogelijkheid om met de zegen van de gouverneur en de controlerende instanties staatsobligaties uit te geven, buiten de begroting om. Yrausquin houdt zelf vol dat het niet mag, maar kennelijk zijn anderen het daar niet over eens. Uiteindelijk is het kabinet erop ingegaan en moeten de Staten de uitgifte nu goedkeuren. Op de vraag sinds wanneer hij wist van de mogelijkheid, geeft hij geen antwoord. Dan vraag je je af, waarom deed je het dan niet meteen? Wilde je de liquiditeit van je regering dan bewust op het spel zetten?

Er wordt veel geroepen en dat zal tijdens het komende debat niet anders zijn. Wat wij moeten doen, is ons blijven focussen op de hamvraag: Hoe heeft het zo ver kunnen komen? Want de gouverneur handelt niet zo maar en hij handelt niet alleen. Welke redenen hebben hem ertoe gebracht om niet te tekenen Zou het misschien het laat indienen van de begroting met stelposten kunnen zijn? Dat heeft op St. Maarten onder andere geleid tot het invoeren van de CFT. Of was het toch de conclusie van de Raad van Advies dat de ontwerpbegroting onrealistisch was en herzien moest worden? Was dat ook misschien de reden waarom Refunjol de begroting terugstuurde? Was dit telkens terugsturen niet een waarschuwing aan de regering en een poging om de huidige situatie alsnog af te wenden? Het aan de gouverneur zelf vragen heeft geen zin, want er zijn anderen die voor hem moeten antwoorden. Op zulke momenten is het wel handig voor de premier om misbruik te maken van zijn ministeriële verantwoordelijkheid en te zeggen dat de gouverneur eindelijk bij zinnen is gekomen en heeft aangeboden om alsnog voor de uitgifte van obligaties te tekenen, terwijl dit in werkelijkheid al heel lang op tafel lag.

 

(Gepubliceerd op 10-07-2014)

Top Ads
Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.