CMB BD

Harde arbeid

Top Ads
Top Ads
Top Ads

Afgelopen donderdag – Dag van de Arbeid (ook wel bekend als Waarom Zijn Nou Alle Winkels Dicht Dag) hield vakbond FTA een manifestatie. Het was een aaneenschakeling van bizarre momenten. Zo had je aan het begin van de manifestatie bij de Julianaschool een handjevol manifestanten die in naam van legalisatie van cannabis, mee wilden lopen. Eentje ging met zijn protestbord tegen drugstesten op de werkplaats in de optocht meelopen, maar kreeg meteen te horen dat hij niet welkom was. De politie nam het bord zelfs in beslag. Ook aan het begin van de manifestatie was er een incidentje waarbij Canal 90 baas Stanley Arends, die daar om de hoek woont, kwam kijken en door deelnemers aan de protestmars zou zijn uitgescholden. En tot zover vrijheid van meningsuiting en tolerantie voor je politieke opponent op Dag van de Arbeid. Ach, we kunnen het volgend jaar weer proberen met z’n allen.

Tijdens de de optocht en de indiening van het manifest aan Arbeidszaken-minister Paul Croes kregen zelfs de organisatoren en deelnemende vakbonden de wind van voren. Rudy Geerman van FTA kreeg het verwijt dat hij te weinig deed en Magaly Brito van Seppa werd tijdens haar toespraak uitgejouwd. Beide vakbonden worden door met name Mepistas verweten een zachte aanpak te hebben van de AVP-regering. Immers, in 2008 haalden ze wel alles uit de kast om de indexering zover te krijgen, maar nu zitten ze braaf aan tafel tijdens de Sociale Dialogen. Diego de Cuba van STA en Rene Bernabela van Topa waren er niet. De volgende dag kom ik Bernabela tegen. “Er liepen wel Topa-leden mee hoor, maar ik ben gaan zwemmen. Het was namelijk een vrije dag.” Dat Atia niet kwam opdagen (reden: ‘we doen niet mee aan pseudo-politieke bijeenkomsten) was eigenlijk wel te begrijpen. En daar sta je dan in je eentje als Paul Croes. Je probeert te luisteren naar wat de FTA-secretaris allemaal te zeggen heeft, staat Patrick Farro als een hysterische twaalfjarige pestkop in je oor te gillen. Geen wonder dat een dag of twee later je Nelson (Speed) Andrade toch maar even laat optekenen dat MEP voor de legalisering van drugs is vanwege die paar manifestanten. Het vergif moet op een of andere manier toch uit jouw systeem. Dat ze in hun reactie daarop je schoonfamilie erbij halen neem je dan maar voor lief.

Het ging dus helemaal nergens over, die manifestatie. Oud en geel had weer een smoes om de straat op te gaan en lekker boos te doen. Oud en groen kon zich weer lekker verkneukelen om de slechts 150 man die kwamen opdagen. Het manifest zelf, daar was eigenlijk niet veel mis mee. Maar goed, dat was het hele punt dus niet. Ook bizar: op een van de protestborden stond een foto met daarop minister Croes. En duidelijk op de achtergrond, daar stond ik. Op een protestbord tijdens een protest een foto van jezelf zien op een ander protest, met dezelfde mensen. Tja, wat moet ik daarop zeggen? The Circle of Life?

Er wordt natuurlijk veel geklaagd over de vakbonden. Dat ze net nu gaan hameren op zaken als indexering en inhaalmanoeuvre heeft iets weg van die hufterige neef of oom die tijdens het kerstdiner drie borden voor zichzelf opschept, terwijl het duidelijk is dat er toch echt meer familie kwam opdagen dan verwacht. Of die gekke broer die maar blijft zeuren over zijn erfenis nadat papa zelfmoord heeft gepleegd, omdat de zaak failliet is gegaan. Ongepast en slecht getimed zijn understatements hier, hoewel je ze ook niet echt ongelijk kan geven wanneer ze wijzen naar wat de tram allemaal heeft gekost en hoe weinig het tot nu toe heeft opgebracht. Het geeft in ieder geval blijk van hoe sterk de vakbonden zijn. Dat is ook de keerzijde van al die ambtenarenbanen voor stemmen. Een monster dat de regeringen in de afgelopen 28 jaar zelf hebben gecreëerd en vrijwel onmogelijk nog te temmen is.

Wie naar verluidt onlangs ook van die keerzijde mocht proeven was premier Mike Eman. Zoals bekend heeft hij niemand van zijn 200 stafleden (een groot deel van hen fulltime facebookers, radiobellers, koffiehalers en tribunehooligans) naar huis gestuurd. Wel zijn ze gekort op hun extra toelage van 25 procent. Ik heb me laten vertellen dat toen de MinPres dit persoonlijk aan hen kenbaar maakte, hij keihard de wind van voren kreeg. Er was opstand. Ongehoord, dat hij net hun dit aandeed. Ik heb me door meerdere mensen, zowel binnen als buiten het Bestuurskantoor laten vertellen dat de teleurstelling groot is bij de premier. Hij zou zich niet gewaardeerd voelen voor zijn visie en harde werk. De afsluiting van zijn korte toespraak gisteren tijdens de dodenherdenking kan daar een duidelijke indicatie van zijn. “Je kan goed zijn en soms wordt dat niet direct gewaardeerd. Je kan solidair zijn. Je kan visie en daadkracht tonen om samen op te trekken naar een betere tijd voor iedereen. En men zal dat niet altijd erkennen en soms niet altijd omarmen. Maar de mens moet niet goed zijn omdat hij reciprociteit, dankbaarheid of omarming verwacht. Omdat hij ook van de andere kant solidariteit en medeleven verwacht. De mens moet goed zijn omdat God ons geschapen heeft om goed te zijn.”

Dan vraag ik me toch af, hoe goed ben je als je al deze mensen toch zelf in dienst hebt genomen en nog steeds in dienst houdt terwijl iedereen offers moet brengen? En hoe goed ben je als je nog steeds zo ver mogelijk van de uitvoering van de ontslagen en de discussie eromheen probeert te staan? Goede intenties en mooie plannen hebben is een ding. MOU’s tekenen en op de foto met iedereen wanneer er weer ergens om te lachen valt is wat anders. Maar goed ben je pas echt wanneer je zelf ook een mes durft op te pakken wanneer het moet en geen angst toont voor de politieke gevolgen. En alleen dan kan je ook echt weten of je goed bent, of niet. Because virtue untested, is no virtue at all.

(Gepubliceerd in Amigoe di Aruba op 8 mei, 2014)

Top Ads
Top Ads
Top Ads

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.